arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต · ปารายนวรรค

๘. เหมกปัญหา เล่ม ๒๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๓๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๗ ในปารายนวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๘. เหมกมาณวกปัญหา

ว่าด้วยปัญหาของเหมกมาณพ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย สุตตนิบาต ปารายนวรรค เหมกปัญหา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๕)

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๕ หน้า ๗๖๒–๗๖๓

เรื่องนี้ไม่มีบาลีฉบับมหาจุฬาฯ ในข้อมูล e-tipitaka

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

(เหมกมาณพทูลถามดังนี้)

ก่อนแต่ศาสนาของพระโคดม

อาจารย์เจ้าลัทธิเหล่าใดเคยตอบแก่ข้าพระองค์ว่า

เหตุนี้ได้เป็นมาแล้วอย่างนี้ จักเป็นอย่างนี้

คำตอบทั้งหมด เป็นคำที่เชื่อสืบต่อกันมา

คำตอบทั้งหมดนั้น มีแต่จะทำให้ตรึกไปต่าง ๆ

ข้าพระองค์จึงไม่ยินดีในคำตอบนั้น

เชิงอรรถ (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. ๑ดูเทียบ ขุ.จู. (แปล) ๓๐/๑๐๙-๑๑๒/๒๕
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ข้าแต่พระมุนี บุคคลรู้ชัดธรรมใดแล้ว มีสติ เที่ยวไปอยู่

พึงข้ามตัณหาที่ชื่อว่า วิสัตติกา ในโลกได้

ขอพระองค์โปรดตรัสบอกธรรม(นั้น)ที่เป็นเครื่องกำจัดตัณหา

แก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

(พระผู้มีพระภาคตรัสตอบดังนี้)

เหมกะ นิพพานบทอันไม่แปรผัน

เครื่องบรรเทาฉันทราคะ

ในปิยรูปทั้งหลายที่เห็น ที่ได้ยิน และที่ได้รับรู้ในโลกนี้

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ชนเหล่าใดมีสติ รู้นิพพานนั้นแล้ว

เห็นธรรม ดับกิเลสได้แล้ว

ชนเหล่านั้นเป็นผู้สงบทุกเมื่อ

เป็นผู้ข้ามตัณหาที่ชื่อว่า วิสัตติกา ในโลกได้แล้ว

เหมกมาณวกปัญหาที่ ๘ จบ

จบ ๘. เหมกปัญหา