arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระวินัยปิฎก ปริวาร · เอกุตตริกะ

หมวด ๑๑ เล่ม ๘

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๐๔–๑๐๐๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๑ ในเอกุตตริกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระวินัยปิฎก ปริวาร เอกุตตริกะ หมวด ๑๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๑๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๘)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๘ หน้า ๔๕๐–๔๕๓

หน้า ๔๕๐

จับสลากเป็นธรรม ๑ จับสลากไม่เป็นธรรม ๑ สามเณร ๑ นาสนะ ๑ ถ้อยคำ ๑ อธิกรณ์ ๑ ญัตติ ๑ อาบัติเบา ๑

อาบัติเบาอีก ๑ อาบัติหนัก ๑ จงรู้ฝ่ายดำ ฝ่ายขาว เหล่านี้ไว้ อุพพาหิกา ๑ สิกขาบท ๑ ภายในพระราชฐาน ๑ ทานวัตถุ ๑

รัตนะ ๑ คณะสงฆ์ทสวรรค ๑ คณะสงฆ์ทสวรรคให้อุปสมบท ๑ ผ้าบังสกุล ๑ จีวรสำหรับใช้สอย ๑ สิบวัน ๑ น้ำสุกกะ ๑ สตรี ๑

ภรรยา ๑ วัตถุสิบ ๑ คนไม่ควรไหว้ ๑ เรื่องสำหรับด่า ๑ คำส่อเสียด ๑ เสนาสนะ ๑ พร ๑ การงดปาติโมกข์ไม่เป็นธรรม ๑

การงดปาติโมกข์เป็นธรรม ๑ ยาคู ๑ มังสะ ๑ อย่างยิ่ง ๑ ภิกษุ ๑ ภิกษุณีให้บวช ๑ สตรีคฤหัสถ์ ๑ หมวดสิบ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงประกาศไว้ดีแล้วแล

๑๑. เอกาทสกวาร หมวด ๑๑

ว่าด้วยบุคคลเป็นต้น

{๑๐๐๔} [๓๓๑] บุคคล ๑๑ ประเภทที่เป็นอนุปสัมบัน ไม่ควรให้อุปสมบท ที่อุปสมบทแล้วควรให้สึกเสีย รองเท้าที่ไม่สมควรมี ๑๑ บาตรที่ไม่สมควรมี ๑๑ ชนิด จีวรที่ไม่สมควรมี ๑๑ ชนิด สิกขาบทที่เป็นยาวตติยกะมี ๑๑ พึงถามอันตรายิกธรรม ๑๑ ของภิกษุณี จีวรที่ควรอธิษฐานมี ๑๑ จีวรที่ไม่ควรวิกัปมี ๑๑ จีวรที่เป็นนิสสัคคีย์เมื่อรุ่งอรุณมี ๑๑ ลูกดุมที่สมควรมี ๑๑ ลูกถวินที่สมควรมี ๑๑ แผ่นดินที่ไม่สมควรมี ๑๑ แผ่นดินที่สมควรมี ๑๑

หน้า ๔๕๑

การระงับนิสสัยมี ๑๑ บุคคลที่ไม่ควรไหว้มี ๑๑ สิกขาบทว่าด้วยอย่างยิ่งมี ๑๑ ขอพร ๑๑ โทษแห่งสีมามี ๑๑ บุคคลผู้ด่าบริภาษต้องได้รับโทษ ๑๑ อย่าง

อานิสงส์เมตตา ๑๑

เมื่อเมตตาเจโตวิมุตติอันบุคคลเสพแล้ว เจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ทำให้เป็นดุจยาน ทำให้เป็นที่ตั้ง หมั่นเจริญเนือง ๆ สั่งสมไว้โดยชอบ ปรารภด้วยดี พึงหวังอานิสงส์ได้ ๑๑ ประการ อานิสงส์ ๑๑ ประการคือ อะไรบ้าง คือ

๑. หลับเป็นสุข

๒. ตื่นก็เป็นสุข

๓. ไม่ฝันร้าย

๔. เป็นที่รักของมนุษย์ทั้งหลาย

๕. เป็นที่รักของอมนุษย์ทั้งหลาย

๖. เทวดาย่อมรักษา

๗. ไฟ ยาพิษ หรือศัสตราไม่กลํ้ากรายผู้นั้น

๘. จิตตั้งมั่นได้เร็ว

๙. สีหน้าผ่องใส

๑๐. ไม่หลงทำกาละ

๑๑. เมื่อยังแทงตลอดคุณธรรมที่สูงขึ้นไปไม่ได้ ย่อมเข้าถึงพรหมโลก

เมื่อเมตตาเจโตวิมุตติอันบุคคลเสพแล้ว เจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ทำให้เป็นดุจยาน ทำให้เป็นที่ตั้ง หมั่นเจริญเนือง ๆ สั่งสมไว้โดยชอบ ปรารภด้วยดี พึงหวังอานิสงส์ได้ ๑๑ ประการนี้แล

จบ เอกาทสกวาร หมวด ๑๑

หน้า ๔๕๒

หัวข้อประจำหมวด

{๑๐๐๕} ให้สึก ๑ รองเท้า ๑ บาตร ๑ จีวร ๑ สิกขาบทเป็นยาวตติยกะ ๑ พึงถาม ๑ อธิษฐาน ๑ วิกัป ๑

อรุณ ๑ ลูกดุม ๑ ลูกถวิน ๑ แผ่นดินไม่ควร ๑ แผ่นดินควร ๑ นิสสัย ๑ บุคคลไม่ควรไหว้ ๑ อย่างยิ่ง ๑ พร ๑ โทษสีมา ๑ ด่า ๑ เมตตาจัดเป็นหมวดสิบเอ็ด ๑

จบ เอกุตตริกนัย

หัวข้อลำดับหมวด

{๑๐๐๖} หมวดยิ่งกว่าหนึ่งไม่มีมลทิน คือ หมวด ๑ หมวด ๒ หมวด ๓ หมวด ๔ หมวด ๕ หมวด ๖ หมวด ๗ หมวด ๘ หมวด ๙ หมวด ๑๐ และหมวด ๑๑ อันพระพุทธเจ้าผู้มหาวีระ มีธรรมอัน ปรากฏแล้ว ผู้คงที่ ทรงแสดงแล้วเพื่อความเกื้อกูล แก่สรรพสัตว์แล

หน้า ๔๕๓

อุโปสถาทิปุจฉาวิสัชนา

ว่าด้วยคำถามและคำตอบเรื่องอุโบสถกรรมเป็นต้น

อาทิมัชฌันตปุจฉนะ

ว่าด้วยคำถามถึงเบื้องต้น ท่ามกลาง ที่สุดแห่งอุโบสถกรรมเป็นต้น

{๑๐๐๗} [๓๓๒] อุโบสถกรรมมีอะไรเป็นเบื้องต้น มีอะไรเป็นท่ามกลาง มีอะไรเป็นที่สุดปวารณากรรมมีอะไรเป็นเบื้องต้น มีอะไรเป็นท่ามกลาง มีอะไรเป็นที่สุดตัชชนียกรรมมีอะไรเป็นเบื้องต้น มีอะไรเป็นท่ามกลาง มีอะไรเป็นที่สุดนิยสกรรมมีอะไรเป็นเบื้องต้น มีอะไรเป็นท่ามกลาง มีอะไรเป็นที่สุด

ปัพพาชนียกรรมมีอะไรเป็นเบื้องต้น มีอะไรเป็นท่ามกลาง มีอะไรเป็นที่สุดปฎิสารณียกรรมมีอะไรเป็นเบื้องต้น มีอะไรเป็นท่ามกลาง มีอะไรเป็นที่สุดอุกเขปนียกรรมมีอะไรเป็นเบื้องต้น มีอะไรเป็นท่ามกลาง มีอะไรเป็นที่สุดการให้ปริวาสมีอะไรเป็นเบื้องต้น มีอะไรเป็นท่ามกลาง มีอะไรเป็นที่สุดการชักเข้าหาอาบัติเดิมมีอะไรเป็นเบื้องต้น มีอะไรเป็นท่ามกลาง มีอะไรเป็นที่สุด

จบ หมวด ๑๑