คำถามและคำตอบในปาฏิเทสนียกัณฑ์ เล่ม ๘

๖. ปาฏิเทสนียกัณฑ์

คำถามและคำตอบในปาฏิเทสนียกัณฑ์

สิกขาบทที่ ๑

{๓๘๓} [๑๗๔] ถาม : ภิกษุรับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดีด้วยมือของตน จากมือของภิกษุณีผู้มิใช่ญาติผู้เข้าไปสู่ละแวกบ้านมาฉัน ต้องอาบัติเท่าไร

ตอบ : ภิกษุรับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดีด้วยมือของตน จากมือของภิกษุณีผู้มิใช่ญาติผู้เข้าไปสู่ละแวกบ้านมาฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัว คือ (๑) รับด้วยมุ่งจักฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ (๒) ต้องอาบัติปาฏิเทสนียะทุก ๆ คำกลืนภิกษุรับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดีด้วยมือของตน จากมือของภิกษุณีผู้มิใช่ญาติผู้เข้าไปสู่ละแวกบ้านมาฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัวเหล่านี้

สิกขาบทที่ ๒

{๓๘๔} ภิกษุไม่ห้ามภิกษุณีผู้แนะนำให้เขาถวายแล้วฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัว คือ (๑) รับด้วยมุ่งจักฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ (๒) ต้องอาบัติปาฏิเทสนียะทุก ๆ คำกลืน

สิกขาบทที่ ๓

{๓๘๕} ภิกษุรับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดีในตระกูลที่สงฆ์สมมติว่าเป็นเสกขะด้วยมือของตนมาฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัว คือ (๑) รับด้วยมุ่งจักฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ (๒) ต้องอาบัติปาฏิเทสนียะทุก ๆ คำกลืน

สิกขาบทที่ ๔

{๓๘๖} ถาม : ภิกษุอยู่ในเสนาสนะป่าเปลี่ยว รับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดี อันเขาไม่ได้บอกให้รู้ก่อนด้วยมือของตนภายในวัดที่อยู่มาฉัน ต้องอาบัติเท่าไหร่

ตอบ : ภิกษุอยู่ในเสนาสนะป่าเปลี่ยว รับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดี อันเขาไม่ได้บอกให้รู้ก่อนด้วยมือของตน ภายในวัดที่อยู่มาฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัว คือ (๑) รับด้วยมุ่งจักฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ (๒) ต้องอาบัติปาฏิเทสนียะทุก ๆ คำกลืนภิกษุอยู่ในเสนาสนะป่าเปลี่ยวรับของเคี้ยวก็ดี ของฉันก็ดี อันเขาไม่ได้บอกให้รู้ก่อนด้วยมือของตนภายในวัดที่อยู่มาฉัน ต้องอาบัติ ๒ ตัวเหล่านี้

จบ ปาฏิเทสนียะ ๔ สิกขาบท

๗. เสขิยกัณฑ์

คำถามและคำตอบในเสขิยกัณฑ์

๑. ปริมัณฑลวรรค

{๓๘๗} [๑๗๕] ถาม : ภิกษุอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อนุ่งผ้าเลื้อยหน้าเลื้อยหลัง ต้องอาบัติเท่าไร

ตอบ : ภิกษุอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อนุ่งผ้าเลื้อยหน้าเลื้อยหลัง ต้องอาบัติ ๑ ตัว คือ ทุกกฏ ภิกษุอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อนุ่งผ้าเลื้อยหน้าเลื้อยหลัง ต้องอาบัติ ๑ ตัวนี้{๓๘๘} ภิกษุอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อห่มผ้าเลื้อยหน้าเลื้อยหลัง ต้องอาบัติ ๑ ตัว คือ ทุกกฏ

{๓๘๙} ภิกษุอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อเดินเปิดกายในละแวกบ้าน ต้องอาบัติ ๑ ตัว คือ ทุกกฏ

{๓๙๐} ภิกษุอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อนั่งเปิดกายในละแวกบ้าน ต้องอาบัติ ๑ ตัว คือ ทุกกฏ