พระวินัยปิฎก ปริวาร · ภิกขุนีวิภังค์ ๑๖ มหาวาร
อธิกรณวารที่ ๖ เล่ม ๘
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๒๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๔/๑๙ ในภิกขุนีวิภังค์ ๑๖ มหาวารมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระวินัยปิฎก ปริวาร ภิกขุนีวิภังค์ ๑๖ มหาวาร อธิกรณวารที่ ๖ (ฉบับหลวง เล่ม ๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๑๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๘)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๘ หน้า ๒๘๕–๒๘๕
๖. อธิกรณวาร
{๘๒๒} [๒๕๔] ถาม : อาบัติเพราะปัจจัยคือยินดีการจับต้องกายเป็นอธิกรณ์อะไร บรรดาอธิกรณ์ ๔
ตอบ : อาบัติเพราะปัจจัยคือยินดีการจับต้องกายเป็นอาปัตตาธิกรณ์ บรรดาอธิกรณ์ ๔
ถาม : อาบัติเพราะปัจจัยคือขอนมเปรี้ยวมาฉันเป็นอธิกรณ์อะไร บรรดาอธิกรณ์ ๔
ตอบ : อาบัติเพราะปัจจัยคือขอนมเปรี้ยวมาฉันเป็นอาปัตตาธิกรณ์ บรรดาอธิกรณ์ ๔
จบ อธิกรณวารที่ ๖
๗. สมถวาร
{๘๒๓} [๒๕๕] ถาม : อาบัติเพราะปัจจัยคือยินดีการจับต้องกายระงับด้วยสมถะเท่าไร บรรดาสมถะ ๗
ตอบ : อาบัติเพราะปัจจัยคือยินดีการจับต้องกายระงับด้วยสมถะ ๓ บรรดาสมถะ ๗ คือ ด้วยสัมมุขาวินัยกับปฏิญญาตกรณะก็มี ด้วยสัมมุขาวินัยกับติณวัตถารกะก็มีถาม : อาบัติเพราะปัจจัยคือขอนมเปรี้ยวมาฉันระงับด้วยสมถะเท่าไร บรรดาสมถะ ๗
ตอบ : อาบัติเพราะปัจจัยคือขอนมเปรี้ยวมาฉันระงับด้วยสมถะ ๓ บรรดาสมถะ ๗ คือ ด้วยสัมมุขาวินัยกับปฏิญญาตกรณะก็มี ด้วยสัมมุขาวินัยกับติณวัตถารกะก็มี
จบ สมถวารที่ ๗
จบ อธิกรณวารที่ ๖