คาถาส่งท้าย เล่ม ๘

คาถาส่งท้าย

{๑๓๖๖} ก็พระวินัยธรผู้เรืองนาม มีปัญญามาก ทรงสุตะ มีวิจารณญาณ สอบสวนแนวทางของท่านบูรพาจารย์ในที่นั้น ๆ แล้วคิดเขียนข้อพิสดารและสังเขปนี้ไว้ในสายกลางตามแนวทางที่วางไว้ ซึ่งจะนำความสะดวกมาให้แก่เหล่าศิษย์คัมภีร์นี้เรียกว่า ปริวาร มีทุกอย่างพร้อมทั้งลักษณะ มีอรรถโดยอรรถในสัทธรรม มีธรรมโดยธรรมในบัญญัติ ห้อมล้อมพระศาสนา ดุจสาครล้อมรอบชมพูทวีปฉะนั้น

พระวินัยธรเมื่อไม่รุ้คัมภีร์ปริวาร ไฉนจะวินิจฉัยโดยธรรมได้ ความเคลือบแคลงของพระวินัยธรใดที่จะเกิดในวิบัติ วัตถุ บัญญัติ อนุบัญญัติ บุคคล เอกโตบัญญัติ อุภโตบัญญัติ โลกวัชชะ และปัณณัตติวัชชะ ย่อมขาดสิ้นไปด้วยคัมภีร์ปริวารพระเจ้าจักรพรรดิทรงสง่างามในกองทัพฉันใด ไกรสรสง่างามใสท่ามกลางฝูงมฤคฉันใด ดวงอาทิตย์แผ่ซ่านด้วยร้ศมีย่อมสง่างามฉันใด ดวงจันทร์สง่างามในหมู่ดาราฉันใด พระพรหมสง่างามในหมู่พรหมฉันใด ท่านผู้นำสง่างามในท่ามกลางหมู่ชนฉันใด พระสัทธรรม วินัยก็สง่างามด้วยคัมภีร์ปริวารฉันนั้นแล

พระบาลีวินัยปิฎก จบบริบูรณ์