๓. อนิจจสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๔–๑๘๖ลำดับ ๑๘๒ จาก ๓๓๓ ในขันธวรรคพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ ๔ ข้อ๓ ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อ
คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๓. อนิจจสูตร ว่าด้วยสิ่งที่ไม่เที่ยง
“ราธะ สิ่งใดไม่เที่ยง ฯลฯ อนิจจสูตรที่ ๓ จบ ๔. อนิจจธัมมสูตร ว่าด้วยสิ่งที่มีความไม่เที่ยงเป็นธรรมดา
“ราธะ สิ่งใดมีความไม่เที่ยงเป็นธรรมดา ฯลฯ อนิจจธัมมสูตรที่ ๔ จบ ๕. ทุกขสูตร ว่าด้วยสิ่งที่เป็นทุกข์
“ราธะ สิ่งใดเป็นทุกข์ ฯลฯ ทุกขสูตรที่ ๕ จบ
ธรรมของมาร ในที่นี้หมายถึงมรณธรรม ซึ่งเป็นสภาวะแห่งความพินาศย่อยยับ (สํ.ข.อ. ๒/๑๗๐-๑๘๑/๓๖๘, สํ.ฏีกา ๒/๑๗๐-๑๘๑/๓๑๓)
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๙ สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ๓. อนิจจสูตร
ยํ โข ราธ อนิจฺจํ ฯ
ดูกรราธะ สิ่งใดแลเป็นอนิจจัง ฯลฯ จบ สูตรที่ ๓.