พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราธสังยุต · ทุติยวรรค
๒. มารธัมมสูตร เล่ม ๑๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๒ ในทุติยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๒. มารธัมมสูตร
ว่าด้วยธรรมของมาร
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ราธสังยุต ทุติยวรรค มารธัมมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
สาวตฺถี ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข อายสฺมา ราโธ ภควนฺตํ เอตทโวจ มารธมฺโม มารธมฺโมติ ภนฺเต วุจฺจติ กตโม นุ โข ภนฺเต มารธมฺโมติ ฯ รูปํ โข ราธ มารธมฺโม เวทนา มารธมฺโม สญฺญา มารธมฺโม สงฺขารา มารธมฺโม วิญฺญาณํ มารธมฺโม ฯ เอวํ ปสฺสํ ฯเปฯ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานาตีติ ฯ
พระนครสาวัตถี. ท่านพระราธะได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า มารธรรม มารธรรม ดังนี้ มารธรรมเป็นไฉนหนอ? พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ดูกรราธะ รูปเป็นมารธรรม เวทนาเป็นมารธรรม สัญญาเป็นมารธรรม สังขารเป็นมารธรรม วิญญาณเป็นมารธรรม. ดูกรราธะ อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ฯลฯ กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี.
จบ สูตรที่ ๒.
จบ ๒. มารธัมมสูตร