พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราธสังยุต · ทุติยวรรค
๙. ขยธัมมสูตร เล่ม ๑๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๘๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๒ ในทุติยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๙. ขยธัมมสูตร
ว่าด้วยสภาพที่รู้จักสิ้นสูญ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ราธสังยุต ทุติยวรรค ขยธัมมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
สาวตฺถี ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข อายสฺมา ราโธ ภควนฺตํ เอตทโวจ ขยธมฺโม ขยธมฺโมติ ภนฺเต วุจฺจติ กตโม นุ โข ภนฺเต ขยธมฺโมติ ฯ รูปํ โข ราธ ขยธมฺโม เวทนา ขยธมฺโม สญฺญา ขยธมฺโม สงฺขารา ขยธมฺโม วิญฺญาณํ ขยธมฺโม ฯ เอวํ ปสฺสํ ฯเปฯ นาปรํ อิตฺถตฺตายาติ ปชานาตีติ ฯ
พระนครสาวัตถี. ท่านพระราธะได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า ขยธรรม ขยธรรม ดังนี้ อะไรหนอเป็นขยธรรม? พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า ดูกรราธะ รูปเป็นขยธรรม เวทนาเป็นขยธรรม สัญญาเป็นขยธรรม สังขารเป็นขยธรรมวิญญาณเป็นขยธรรม. ดูกรราธะ อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ฯลฯ กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มี.
จบ สูตรที่ ๙.
จบ ๙. ขยธัมมสูตร