ญาณกถา เล่ม ๓๗

นตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ นตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ปญฺญา ปชานนา วิจโย ปวิจโย ธมฺมวิจโย สลฺลกฺขณา อุปลกฺขณา ปจฺจุปลกฺขณาติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ นนุ อตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ปญฺญา ปชานนา วิจโย ฯเปฯ ปจฺจุปลกฺขณาติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ อตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ปญฺญา ปชานนา วิจโย ฯเปฯ ปจฺจุปลกฺขณา โน วต เร วตฺตพฺเพ นตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ญาณนฺติ ฯ

สกวาที ญาณไม่มีแก่ปุถุชน หรือ?

ปรวาที ถูกแล้ว

ส. ปัญญา กิริยาที่รู้ชัด ความวิจัย ความเลือกสรร ความวิจัยธรรม ความ

กำหนดหมาย ความเข้าไปกำหนด ความเข้าไปกำหนดเฉพาะ ไม่มีแก่ปุถุชน หรือ?

ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ส. ปัญญา กิริยาที่รู้ชัด ความวิจัย ฯลฯ ความเข้าไปกำหนดรู้เฉพาะ ของ

ปุถุชน มีอยู่ มิใช่หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่า ปัญญา กิริยาที่รู้ชัด ความวิจัย ฯลฯ ความเข้าไปกำหนดเฉพาะ

ของปุถุชน มีอยู่ ก็ต้องไม่กล่าวว่า ญาณไม่มีแก่ปุถุชน

นตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ ปุถุชฺชโน ปฐมํ ฌานํ สมาปชฺเชยฺยาติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ ปุถุชฺชโน ปฐมํ ฌานํ สมาปชฺเชยฺย โน วต เร วตฺตพฺเพ นตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ญาณนฺติ ฯ

๑ ม. ยุ. โยคคฺเชมโต ชํสติ.

ส. ญาณไม่มีแก่ปุถุชน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ปุถุชนพึงเข้าปฐมฌาน หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่า ปุถุชนพึงเข้าปฐมฌาน ก็ต้องไม่กล่าวว่า ญาณไม่มีแก่ปุถุชน

.. ปุถุชฺชโน ทุติยํ ฌานํ ฯเปฯ ตติยํ ฌานํ .. จตุตฺถํ ฌานํ ฯเปฯ อากาสานญฺจายตนํ สมาปชฺเชยฺย วิญฺญาณญฺจายตนํ .. อากิญฺจญฺญายตนํ .. เนวสญฺญานาสญฺญายตนํ สมาปชฺเชยฺย ปุถุชฺชโน ทานํ ทเทยฺย ฯเปฯ จีวรํ ทเทยฺย ฯเปฯ ปิณฺฑปาตํ ทเทยฺย เสนาสนํ ทเทยฺย ฯเปฯ คิลานปจฺจยเภสชฺชปริกฺขารํ ทเทยฺยาติ ฯ อามนฺตา ฯ หญฺจิ ปุถุชฺชโน คิลานปจฺจยเภสชฺชปริกฺขารํ ทเทยฺย โน วต เร วตฺตพฺเพ นตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ญาณนฺติ ฯ

ส. ปุถุชนพึงเข้าทุติยฌาน ฯลฯ ตติยฌาน ฯลฯ จตุตถฌาน ฯลฯ พึงเข้าอากาสานัญจายตนะ วิญญาณัญจายตนะ อากิญจัญญายตนะ เนวสัญญานาสัญญายตนะ ปุถุชนพึงให้ทาน ฯลฯ พึงให้จีวร ฯลฯ พึงให้บิณฑบาตพึงให้เสนาสนะ ฯลฯ พึงให้คิลานปัจจยเภสัชชบริขาร หรือ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่า ปุถุชนพึงให้คิลานปัจจยเภสัชชบริขาร ก็ต้องไม่กล่าวว่า ญาณ

ไม่มีแก่ปุถุชน

อตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส ญาณนฺติ ฯ อามนฺตา ฯ ปุถุชฺชโน เตน ญาเณน ทุกฺขํ ปริชานาติ สมุทยํ ปชหติ นิโรธํ สจฺฉิกโรติ มคฺคํ ภาเวตีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

ญาณกถา ฯ

ป. ญาณของปุถุชนมีอยู่ หรือ?

ส. ถูกแล้ว

ป. ปุถุชน กำหนดรู้ทุกข์ ละสมุทัย กระทำให้แจ้งซึ่งนิโรธ ยังมรรคให้เกิด

ด้วยญาณนั้น หรือ?

ส. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ญาณกถา จบ