สัพพมิทัง กัมมโตติกถา เล่ม ๓๗

*สพฺพมิทํ กมฺมโตติ? อามนฺตา. กมฺมมฺปิ กมฺมโตติ? น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ สพฺพมิทํ กมฺมโตติ? อามนฺตา. สพฺพมิทํ ปุพฺเพกตเหตูติ? น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ สพฺพมิทํ กมฺมโตติ? อามนฺตา. สพฺพมิทํ กมฺมวิปากโตติ? น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

สก. สิ่งทั้งปวง นี้เป็นไปเพราะกรรมใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. แม้แต่กรรมเองก็เป็นไปเพราะกรรมใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. สิ่งทั้งปวงนี้เป็นไปเพราะกรรมใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. สิ่งทั้งปวงนี้เป็นไปเพราะเหตุที่ทำไว้ก่อนใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. สิ่งทั้งปวงนี้เป็นไปเพราะกรรมใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. สิ่งทั้งปวงนี้เป็นไปเพราะวิบากของกรรมใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

*สพฺพมิทํ กมฺมวิปากโตติ? อามนฺตา. กมฺมวิปาเกน ปาณํ หเนยฺยาติ? อามนฺตา. ปาณาติปาโต สผโลติ? อามนฺตา. กมฺมวิปาโก สผโลติ? น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ กมฺมวิปาโก อผโลติ? อามนฺตา. ปาณาติปาโต อผโลติ? น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

*กมฺมวิปาเกน อทินฺนํ อาทิเยยฺย ฯเปฯ มุสา ภเณยฺย ฯเปฯ ปิสุณํ ภเณยฺย ฯเปฯ ผรุสํ ภเณยฺย ฯเปฯ สมฺผํ ปลเปยฺย ฯเปฯ สนฺธึ ฉินฺเทยฺย ฯเปฯ นิลฺโลปํ หเรยฺย ฯเปฯ เอกาคาริกํ กเรยฺย ฯเปฯ ปริปนฺเถ ติฏฺเฐยฺย ฯเปฯ ปรทารํ คจฺเฉยฺย ฯเปฯ คามฆาตกํ กเรยฺย ฯเปฯ นิคมฆาตกํ กเรยฺย ฯเปฯ กมฺมวิปาเกน ทานํ ทเทยฺย ฯเปฯ จีวรํ ทเทยฺย ฯเปฯ ปิณฺฑปาตํ ทเทยฺย ฯเปฯ เสนาสนํ ทเทยฺย ฯเปฯ คิลานปจฺจยเภสชฺชปริกฺขารํ ทเทยฺยาติ? อามนฺตา. คิลานปจฺจยเภสชฺชปริกฺขาโร สผโลติ? อามนฺตา. กมฺมวิปาโก สผโลติ? น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ กมฺมวิปาโก อผโลติ? อามนฺตา. คิลานปจฺจยเภสชฺชปริกฺขาโร อผโลติ? น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ

สก. สิ่งทั้งปวงนี้เป็นไปเพราะวิบากของกรรมใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. บุคคลพึงฆ่าสัตว์ เพราะวิบากของกรรมใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. ปาณาติบาตมีผลใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. กรรมวิบากมีผลใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. กรรมวิบากไม่มีผลใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. ปาณาติบาตไม่มีผลใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. บุคคลพึงลักทรัพย์ ฯลฯ พูดเท็จ ฯลฯ พูดส่อเสียด ฯลฯ พูดคำหยาบ ฯลฯ พูดเพ้อเจ้อ ฯลฯ ตัดช่องย่องเบา ฯลฯ ปล้นสะดม ฯลฯ ปล้นเรือนหลังเดียว ฯลฯ ดักปล้นในทางเปลี่ยว ฯลฯ ผิดภรรยาผู้อื่น ฯลฯ ปล้นชาวบ้าน ฯลฯ ปล้นชาวนิคม ฯลฯ พึงถวายทาน ฯลฯ จีวร ฯลฯ บิณฑบาต ฯลฯ เสนาสนะ ฯลฯ คิลานปัจจัยเภสัชบริขาร เพราะวิบากของกรรมใช่ไหมปร. ใช่

สก. คิลานปัจจัยเภสัชบริขารมีผลใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. กรรมวิบากมีผลใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. กรรมวิบากไม่มีผลใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. คิลานปัจจัยเภสัชบริขารไม่มีผลใช่ไหม

ปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

*น วตฺตพฺพํ “สพฺพมิทํ กมฺมโต”ติ? อามนฺตา. นนุ วุตฺตํ ภควตา:-

กมฺมุนา วตฺตตี โลโก กมฺมุนา วตฺตตี ปชา

กมฺมนิพนฺธนา สตฺตา รถสฺสาณีว ยายโต. (๑)

กมฺเมน กิตฺตึ ลภเต ปสํสํ

กมฺเมน ชานิญฺจ วธญฺจ พนฺธํ.

ตํ กมฺมํ นานากรณํ วิทิตฺวา

กสฺมา วเท นตฺถิ กมฺมนฺติ โลเกติ.

อตฺเถว สุตฺตนฺโตติ? อามนฺตา. เตน หิ สพฺพมิทํ กมฺมโตติ. สพฺพมิทํกมฺมโตติกถา นิฏฺฐิตา.

ปร. ท่านไม่ยอมรับว่า “สิ่งทั้งปวงนี้เป็นไปเพราะกรรม” ใช่ไหม

สก. ใช่

ปร. พระสูตรที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ว่า

“สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

หมู่สัตว์เป็นไปตามกรรม

สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นเครื่องผูกพัน

เปรียบเหมือนรถมีหมุดเป็นเครื่องตรึงไว้ แล่นไปอยู่ฉะนั้น

บุคคลได้เกียรติ ความสรรเสริญ

ความเสื่อม การถูกฆ่า และการถูกจองจำก็เพราะกรรม

บุคคลทราบชัดกรรมนั้นที่ทำให้ต่างกันได้

ไฉนเล่า จะพึงกล่าวว่ากรรมไม่มีในโลก”

มีอยู่จริงมิใช่หรือ

สก. ใช่

ปร. ดังนั้น สิ่งทั้งปวงนี้จึงเป็นไปเพราะกรรม

สัพพมิทังกัมมโตติกถา จบ