พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · สัตติวรรค
๖. ปัชโชตสูตร เล่ม ๑๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๖๘–๖๙ (Royal Thai)6/10 in สัตติวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต สัตติวรรค ปัชโชตสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 15, pp. 29–29
๖. ปัชโชตสูตร
ว่าด้วยแสงสว่าง ๔ อย่าง
{๖๘} [๒๖] เทวดากล่าวว่า
แสงสว่างในโลกที่ทำให้โลกสว่างมีอยู่เท่าไร พวกข้าพระองค์พากันมาเพื่อจะทูลถามพระองค์ ทำไฉนจึงจะรู้จักแสงสว่างที่ทูลถามนั้นได้{๖๙} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
แสงสว่างทั้งหลายในโลกมีอยู่ ๔ อย่าง อย่างที่ ๕ ไม่มีในโลกนี้ คือ ดวงอาทิตย์ส่องสว่างในตอนกลางวัน ดวงจันทร์ส่องสว่างในตอนกลางคืน แสงไฟส่องสว่างทั้งในตอนกลางวันและกลางคืนทุกหนทุกแห่งไป แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าประเสริฐกว่าดวงไฟทั้งหลาย พระรัศมีของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านี้เป็นแสงสว่างอย่างยอดเยี่ยม
๗. สรสูตร
ว่าด้วยที่ดับแห่งนามและรูป
{๗๐} [๒๗] เทวดาทูลถามว่า
สระคือสงสารทั้งหลายย่อมกลับแต่ที่ไหน วัฏฏะย่อมไม่วนในที่ไหน นามก็ดี รูปก็ดีย่อมดับหมดในที่ไหน{๗๑} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
ธาตุดิน น้ำ ไฟ ลมตั้งอยู่ไม่ได้ในที่ใด สระคือสงสารทั้งหลายย่อมกลับแต่ที่นี้ วัฏฏะย่อมไม่วนในที่นี้ นามก็ดี รูปก็ดีย่อมดับหมดในที่นี้แล
End of ๖. ปัชโชตสูตร