๕. อรหันตสูตร เล่ม ๑๕

โย โหติ ภิกฺขุ อรหํ กตาวี

ขีณาสโว อนฺติมเทหธารี ๖

อหํ วทามีติปิ โส วเทยฺย

มมํ วทนฺตีติปิ โส วเทยฺยาติ ฯ

๑ โป. ยุ. ชฏนฺติ ฯ ๒ ม. ยุ. ปฏิมํ ฯ ๓ ม. เอตฺเถสา วิชเฏ ฯ ๔ โป.

ม. ยุ. อิติสทฺโท นตฺถิ ฯ ๕ ม. ยุ. น มโน สํยตตฺตมาคตํ ฯ

๖ สี. สพฺพตฺถหนฺติมเทหธารีติ ปาโฐ ทิสฺสติ ฯ

ท. ภิกษุใดเป็นผู้ไกลจากกิเลส มีกิจทำเสร็จแล้ว มีอาสวะสิ้นแล้วเป็นผู้ทรงไว้ซึ่งร่างกายอันมีในที่สุด ภิกษุนั้นพึงกล่าวว่า เราพูดดังนี้บ้าง บุคคลทั้งหลายอื่นพูดกะเราดังนี้บ้าง ฯ

โย โหติ ภิกฺขุ อรหํ กตาวี

ขีณาสโว อนฺติมเทหธารี

อหํ วทามีติปิ โส วเทยฺย

มมํ วทนฺตีติปิ โส วเทยฺย

โลเก สมญฺญํ กุสโล วิทิตฺวา

โวหารมตฺเตน โส โวหเรยฺยาติ ฯ

ภ. ภิกษุใดเป็นผู้ไกลจากกิเลส มีกิจทำเสร็จแล้ว มีอาสวะสิ้นแล้วเป็นผู้ทรงไว้ซึ่งร่างกายอันมีในที่สุด ภิกษุนั้นพึงกล่าวว่า เราพูดดังนี้บ้างบุคคลทั้งหลายอื่นพูดกะเราดังนี้บ้าง ภิกษุนั้นฉลาด ทราบคำพูดในโลกพึงกล่าวตามสมมติที่พูดกัน ฯ

โย โหติ ภิกฺขุ อรหํ กตาวี

ขีณาสโว อนฺติมเทหธารี

มานํ นุ โข โส อุปาคมฺม ๑ ภิกฺขุ

อหํ วทามีติปิ โส วเทยฺย

มม วทนฺตีติปิ โส วเทยฺยาติ ฯ

ท. ภิกษุใดเป็นพระอรหันต์ มีกิจทำเสร็จแล้ว มีอาสวะสิ้นแล้ว เป็นผู้ทรงไว้ซึ่งร่างกายอันมีในที่สุด ภิกษุนั้นยังติดมานะหรือหนอ จึงกล่าวว่าเราพูดดังนี้บ้าง บุคคลทั้งหลายอื่นพูดกะเรา ดังนี้บ้าง ฯ

ปหีนมานสฺส น สนฺติ คนฺถา

วิธูปิตา มานคนฺถสฺส ๒ สพฺเพ

ส วีติวตฺโต ยมตํ สุเมโธ

อหํ วทามีติปิ โส วเทยฺย

มมํ วทนฺตีติปิ โส วเทยฺย ๓

โลเก สมญฺญํ ๔ กุสโล วิทิตฺวา

โวหารมตฺเตน โส โวหเรยฺยาติ ฯ

๑ โป. ม. อุปคมฺม ฯ ๒ สี. ม. มานคนฺธสฺส ฯ ๓ สี. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ

๔ โป. ม. มญฺญตํ. ฯ

ภ. กิเลสเป็นเครื่องผูกทั้งหลาย มิได้มีแก่ภิกษุที่ละมานะเสียแล้วมานะและคันถะทั้งปวง อันภิกษุนั้นกำจัดเสียแล้วภิกษุเป็นผู้มีปัญญาดีล่วงเสียแล้วซึ่งความสำคัญ ภิกษุนั้นพึงกล่าวว่า เราพูดดังนี้บ้าง บุคคลทั้งหลายอื่นพูดกะเราดังนี้บ้าง ภิกษุนั้นฉลาด ทราบคำพูดในโลก พึงกล่าวตามสมมติที่พูดกัน ฯ