๒. สูกรเปตวัตถุ เล่ม ๒๖

๒ กาโย เต สพฺพโส วณฺโณ สพฺพา โอภาสเต ทิสา

มุขํ เต สูกรสฺเสว กึ กมฺมมกรา ๓ ปุเรติ ๔ ฯ

กาเยน สญฺญโต อาสึ วาจายาสึ อสญฺญโต

เตน เมตาทิโส วณฺโณ ยถา ปสฺสสิ นารท

ตนฺตฺยาหํ นารท พฺรูมิ สามํ ทิฏฺฐมิทนฺตยา

มากาสิ มุขสา ปาปํ มา โข สูกรมุโข อหูติ ฯ

สูกรเปตวตฺถุ ทุติยํ ฯ

๑ ยุ. โอโฆ ฯ ๒ ยุ. โอฆพีชํ ฯ ๓ ม. ยุ. กมฺมมการี ฯ ๔ ม. อิติสทฺโท นตฺถิ ฯ

กายของท่านมีสีเหมือนทองคำทั่วทั้งกาย รัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ แต่ปากของท่านเหมือนปากสุกร เมื่อก่อนท่านได้ทำกรรม

อะไรไว้?

เปรตนั้นตอบว่า

ข้าแต่พระนารทะ เมื่อก่อนข้าพเจ้าได้สำรวมกาย แต่ไม่ได้สำรวมวาจาเพราะเหตุนั้นรัศมีกายของข้าพเจ้าจึงเป็นเช่นกับที่ท่านเห็นอยู่นั้น เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าขอกล่าวกะท่าน สรีระของข้าพเจ้าท่านเห็นเองแล้ว ขอ

ท่านอย่าทำบาปด้วยปาก อย่าให้ปากสุกรเกิดมีแก่ท่าน.

จบ สูกรเปตวัตถุ.