๓. ปูตีมุขเปตวัตถุ เล่ม ๒๖

ทิพฺพํ สุภํ ธาเรสิ วณฺณธาตุํ

เวหายสํ ติฏฺฐสิ อนฺตลิกฺเข

มุขญฺจ เต กิมโย ปูติคนฺธํ

ขาทนฺติ กึ กมฺมมกาสิ ปุพฺเพติ.

ท่านมีผิวพรรณงามดังทิพย์ ยืนอยู่ในกลางอากาศ

แต่ปากของท่านมีกลิ่นเหม็น

หมู่หนอนพากันชอนไช เมื่อก่อนท่านได้ทำกรรมอะไรไว้

(เปรตนั้นตอบว่า)

สมโณ อหํ ปาโป ทุฏฺฐวาโจ (๑)

ตปสฺสิรูโป มุขสา อสญฺญโต

ลทฺธา จ เม ตปสา วณฺณธาตุ

มุขญฺจ เม เปสุณิเยน ปูติ.

เมื่อก่อน ข้าพเจ้าเป็นสมณะลามก มีวาจาชั่วหยาบ

มีปกติสำรวมกาย แต่ไม่สำรวมปาก

จึงได้มีผิวพรรณดังทองคำเพราะความสำรวมกาย

แต่ปากของข้าพเจ้าเหม็นเน่าเพราะพูดส่อเสียด

ตยิทํ ตยา นารท สามํ ทิฏฺฐํ

อนุกมฺปกา เย กุสลา วเทยฺยุํ

มา เปสุณํ มา จ มุสา อภาณิ

ยกฺโข ตุวํ โหหิสิ กามกามีติ.

ปูติมุขเปตวตฺถุ ตติยํ.

ท่านนารทะ รูปร่างของข้าพเจ้าท่านเห็นเองแล้ว

ท่านผู้ฉลาดซึ่งเป็นผู้อนุเคราะห์กล่าวไว้ว่า

ท่านอย่าได้พูดส่อเสียด และอย่าได้พูดมุสา

ท่านจักเป็นเทพผู้สมบูรณ์ด้วยสมบัติที่น่าปรารถนา

ปูติมุขเปตวัตถุที่ ๓ จบ