๖. เสรินีเปตวัตถุ เล่ม ๒๖

[๔๖๓] เขาอยู่ในมนุษยโลกนี้ ๑๐๐ ปี เป็นผู้พรั่งพร้อมด้วยกามคุณทั้งปวง ตายไปแล้วจักเข้าถึงความเป็นสหายแห่งท้าววาสวะในสัมปรายภพ

จบ กุมารเปตวัตถุที่ ๕

๖. เสรินีเปติวัตถุ

ว่าด้วยบุพกรรมของเสรินีเปรต

(อุบาสกคนหนึ่งถามนางเปรตเสรินีว่า)

{๑๑๖}[๔๖๔] ท่านเป็นผู้เปลือยกาย มีรูปพรรณเลวทราม ซูบผอม มีตัวสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น ดูก่อนแม่นางผู้ซูบผอมมีแต่ซี่โครง ท่านเป็นใครเล่ามายืนอยู่ในที่นี้(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๔๖๕] ท่านผู้เจริญ ดิฉันเป็นเปรต ถึงทุคติ เกิดในยมโลก เพราะทำบาปกรรมไว้ จึงต้องจากโลกนี้ไปสู่เปตโลก

(อุบาสกถามว่า)

[๔๖๖] เมื่อก่อน ท่านทำกรรมชั่วอะไรด้วยกาย วาจา ใจไว้หรือ ท่านต้องจากโลกนี้ไปสู่เปตโลกเพราะวิบากแห่งกรรมอะไร

(นางเปรตเสรินีตอบว่า)

[๔๖๗] ทั้งที่สมณพราหมณ์ทั้งหลายผู้หาโทษมิได้ก็มีอยู่ แต่ดิฉัน ก็ไม่ได้สั่งสมบุญแม้เพียงกึ่งมาสก ทั้งที่ไทยธรรมก็มีอยู่ แต่ก็ไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน

[๔๖๘] ดิฉันหิวนํ้า เข้าไปใกล้แม่น้ำ แม่นํ้าก็กลับว่างเปล่าไป ในเวลาร้อน ดิฉันเข้าไปสู่ร่มไม้ ร่มไม้ก็กลับเป็นแดดไป

[๔๖๙] ทั้งลมก็กลับเป็นเปลวไฟพัดมาเผาร่างกายของดิฉัน ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉันย่อมสมควรจะเสวยทุกข์ตามที่กล่าว มาแล้วนี้และทุกข์อย่างอื่นอันชั่วช้าทารุณกว่านั้น[๔๗๐] ท่านไปถึงหัตถินีนครแล้ว ขอช่วยบอกแก่มารดาของดิฉันด้วยว่า ‘เราเห็นธิดาของท่านเข้าถึงทุคติเกิดอยู่ในยมโลก เขาจากโลกนี้เข้าถึงเปตโลกเพราะทำบาปกรรมไว้[๔๗๑] ดิฉันมีทรัพย์อยู่สี่แสน ซึ่งดิฉันเก็บซ่อนไว้ใต้เตียง ไม่ได้บอกใคร ๆ

[๔๗๒] ขอให้มารดาของดิฉันจงเอาทรัพย์จากที่ซ่อนไว้นั้นไปให้ทานบ้าง เลี้ยงชีวิตบ้าง ครั้นให้ทานแล้ว ขอจงอุทิศส่วนบุญ มาให้แก่ดิฉันบ้าง เมื่อนั้น ดิฉันจักมีความสุข สำเร็จความประสงค์ทั้งปวง,[๔๗๓] อุบาสกนั้นรับคำของนางเปรตเสรินีแล้วกลับไปสู่หัตถินีนคร บอกแก่มารดาของนางว่า ‘ข้าพเจ้าพบนางเสรินี ธิดาของท่าน นางถึงทุคติเกิดอยู่ในยมโลก เพราะได้ทำบาปเข้าไว้จึงต้องจากโลกนี้เข้าถึงเปตโลก

[๔๗๔] นางได้สั่งฉันในที่นั้นว่า‘ท่านไปถึงหัตถินีนครแล้วจงบอกแก่มารดาของดิฉันด้วยว่า‘เราเห็นธิดาของท่าน ถึงทุคติเกิดอยู่ในยมโลก เขาจากโลกนี้เข้าถึงเปตโลก เพราะทำบาปกรรมไว้[๔๗๕] ดิฉันมีทร้พย์อยู่สี่แสนซึ่งดิฉันเก็บซ่อนไว้ใต้เตียง ไม่ได้บอกใคร ๆ

[๔๗๖] ขอให้มารดาของดิฉันจงเอาทรัพย์จากที่ซ่อนไว้นั้นไปให้ทานบ้าง เลี้ยงชีวิตบ้าง ครั้นให้ทานแล้ว ขอจงอุทิศส่วนบุญ มาให้แก่ดิฉันบ้าง เมื่อนั้น ดิฉันจักมีความสุข สำเร็จความประสงค์ทั้งปวง,[๔๗๗] ลำดับนั้นแล มารดาของนางเปรตเสรินีนั้นได้นำเอาทรัพย์ที่นางเปรตเสรินีซ่อนไว้นั้นมาให้ทาน ครั้นแล้ว อุทิศส่วนบุญไปให้นางเปรตเสรินี นางเปรตเสรินีจึงได้มีความสุข และแม้มารดาของนางก็เป็นอยู่สบาย

จบ เสรินีเปติวัตถุที่๖

๗. ปฐมมิคลุททกเปตวัตถุ

ว่าด้วยบุพกรรมของเปรตพรานเนื้อ สูตรที่ ๑

(พระนารทเถระถามเปรตตนหนึ่งว่า)

{๑๑๗}[๔๗๘] ท่านยังหนุ่มแน่น ห้อมล้อมด้วยเทพบุตรและเทพธิดา รุ่งเรืองอยู่ด้วยกามคุณอันน่ากำหนัดยินดีในยามราตรี