๙. ภัททากุณฑลาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๙. ภัททากุณฑลาเถรีคาถา

สุภาษิตแสดงโทษการถือผิด

(พระภัททากุณฑลาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วเสวยสุขในผลสมาบัติและ สุขในพระนิพพานอยู่ พิจารณาดูข้อปฏิบัติของตนแล้ว ได้ภาษิตอุทานคาถา ๕ คาถาเหล่านี้ ความว่า){๔๔๗}[๑๐๗] เมื่อก่อนเราถอนผม อมขี้ฟัน นุ่งห่มผ้าผืนเดียวเที่ยวไป สำคัญในสิ่งที่ไม่มีโทษว่ามีโทษ และเห็นสิ่งที่มีโทษว่าไม่มีโทษ[๑๐๘] เราออกจากที่พักในกลางวัน ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี มีพระภิกษุสงฆ์ห้อมล้อมที่ภูเขาคิชฌกูฏ

[๑๐๙] จึงคุกเข่าลงถวายบังคมประคองอัญชลีอยู่เบื้องพระพักตร์ พระองค์ตรัสว่า ‘มาเถิดภัททา, พระวาจานั้นถือว่าเป็นการอุปสมบทของเรา[๑๑๐] แคว้นอังคะ มคธ วัชชี กาสี และโกศลเราท่องเที่ยวไปทั่วแล้ว เราบริโภคก้อนข้าวของราษฎรอย่างผู้ไม่มีหนี้มา ๕๐ ปีแล้ว[๑๑๑] อุบาสกผู้มีปัญญานี้ได้ถวายจีวรแก่เราผู้ชื่อว่าภัททา ผู้พ้นแล้วจากกิเลสเครื่องร้อยรัดทั้งปวง ได้ประสพบุญเป็นอันมาก

๑๐.ปฏาจาราเถรีคาถา

สุภาษิตแสดงผลการทำสมาธิ

(พระปฏาจาราเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วพิจารณาดูข้อปฏิบัติของตนใน ครั้งที่ยังเป็นพระเสขะเมื่อจะประกาศให้ทราบถึงอาการที่คุณวิเศษชั้นสูงบังเกิด แก่ตน ได้ภาษิตอุทานคาถา ๕ คาถาเหล่านี้ ความว่า){๔๔๘}[๑๑๒] มาณพทั้งหลายไถนาด้วยไถ หว่านพืชลงบนแผ่นดิน ยัง ได้ทรัพย์มาเลี้ยงดูบุตรภรรยา

[๑๑๓] เราเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยศีล ทำตามคำสั่งสอนของพระศาสดา ไม่เกียจคร้าน ไม่มีจิตฟุ้งซ่าน ไฉนจะบรรลุพระนิพพานไม่ได้

[๑๑๔] เราล้างเท้า เห็นน้ำล้างเท้าไหลมาแต่ที่สูงสู่ที่ต่ำ จึงทำให้เป็นนิมิต

[๑๑๕] แต่นั้นทำจิตให้เป็นสมาธิ เหมือนม้าอาชาไนยตัวงามที่นายสารถีฝึกแล้วโดยง่ายฉะนั้น ลำดับนั้น เราถือประทีปเข้าไปยังวิหารตรวจดูที่นอนแล้วขึ้นบนเตียง[๑๑๖] ลำดับนั้น เราจับเข็มหมุนไส้ลง พอไฟดับ ความหลุดพ้นแห่งใจก็ได้มีแล้ว