๑๐. สามาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

จตุกฺขตฺตุํ ปญฺจกฺขตฺตุํ วิหารา อุปนิกฺขมึ

อลทฺธา เจตโส สนฺตึ จิตฺเต อวสวตฺตินี

ตสฺสา เม อฏฺฐมี รตฺติ ยโต ตณฺหา สมูหตา.

เราบังคับจิตให้อยู่ในอำนาจไม่ได้ จึงไม่ได้ความสงบใจ

ต้องเข้าออกจากที่อยู่ถึง ๔-๕ ครั้ง

ตั้งแต่ได้รับโอวาทของพระอานนทเถระแล้ว

ในคืนที่ ๘ เรานั้นจึงถอนตัณหาได้

พหูหิ ทุกฺขธมฺเมหิ อปฺปมาทรตาย เม

ตณฺหกฺขโย อนุปฺปตฺโต กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

สามา เถรี. ทุกนิปาโต นิฏฺฐิโต.

เราถูกทุกข์มากมายกระทบแล้ว จึงยินดีในความไม่ประมาท

บรรลุความสิ้นตัณหา ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

ทุกนิบาต จบ