arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ติกนิบาต

๒. อุตตมาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๔๓๑ (Royal Thai)2/8 in ติกนิบาต4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ติกนิบาต อุตตมาเถรีคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 54 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 622–623

Page 622

๓. ติกนิบาต

๑. ธัญญตราสามาเถรีคาถา

สุภาษิตชี้ผลการระลึกถึงคำสอน

(พระสามาเถรีอีกรูปหนึ่งครั้นบรรลุอรหัตแล้วพิจารณาดูข้อปฏบัติของตน ได้ภาษิตอุทานคาถา ๓ คาถาเหล่านี้ว่า{๔๓๐}[๓๙] ตั้งแต่เราบวชมาตลอดเวลา ๒๕ ปี เราไม่รู้สึกว่าได้ความสงบจิตในกาลไหน ๆ เลย[๔๐] เรามีปกติไม่ทำจิตให้เป็นไปในอำนาจ จึงไม่ได้ความสงบจิต เราระลึกถึงคำสอนแห่งพระชินสีห์แล้วยัง ความสังเวชให้เกิดขึ้น[๔๑] เราถูกความทุกข์เป็นอันมากกระทบแล้ว ยินดีในความไม่ประมาท ได้บรรลุความสิ้นตัณหาแล้ว ได้ทำคำ สั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว ตั้งแต่เราทำตัณหาให้เหือดแห้งไปได้ วันนี้เป็นวันที่ ๗ แล้ว

๒. อุตตมาเถรีคาถา

สุภาษิตชี้ผลการฟังธรรม

(พระอุตตมาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้ภาษิตอุทานคาถา ๓ คาถา เหล่านี้ว่า)

{๔๓๑}[๔๒] เรามีปกติไม่ทำจิตให้อยู่ในอำนาจ จึงไม่ได้ความสงบใจ ต้องออกไปจากวิหาร ๔- ๕ ครั้ง

Page 623

[๔๓] เราเข้าไปหาภิกษุณีผู้น่าเชื่อถือได้ ภิกษุณีนั้นได้แสดงธรรม คือ ขันธ์ อายตนะ และธาตุแก่เรา

[๔๔] เราฟังธรรมของท่านแล้ว ปฏิบัติตามโอวาทที่ท่านพร่ำสอน เป็นผู้เอิบอิ่มด้วยปีติสุข นั่งอยู่โดยบัลลังก์ เดียวตลอด ๗ วัน ทำลายกองแห่งความมืดได้แล้วจึงเหยียดเท้าออกในวันที่ ๘

๓. อัญญตราอุตตมาเถรีคาถา

สุภาษิตแสดงผลการเจริญโพชฌงค์ ๗

(พระอุตตมาเถรีอีกรูปหนึ่งครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้ภาษิตอุทานคาถา ๓ คาถาเหล่านี้ว่า)

{๔๓๒}[๔๕] โพชฌงค์ ๗ ประการนี้อันเป็นหนทางแห่งการบรรลุนิพพาน เราเจริญแล้วทั้งหมด ตามที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงแล้ว

[๔๖] เรามีปกติได้สุญญตสมาบัติและอนิมิตตสมาบัติตามปรารถนา เราเป็นธิดาผู้เกิดแต่พระอุระของพระพุทธเจ้า ยินดีแล้วในนิพพานทุกเมื่อ[๔๗] กามทั้งปวงทั้งเป็นของทิพย์และเป็นของมนุษย์เราก็ตัดขาดแล้ว ชาติสงสารสิ้นแล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีอีกต่อไป

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑สูญญตสมาบัติ สมาบัติอันพิจารณาเห็นความว่างจากราคะ โทสะ โมหะเป็นอารมณ์ อนิมิตตสมาบัติ สมาบัติอันพิจารณาเห็นธรรมไม่มีนิมิตเพราะนิมิตคือราคะ โทสะ โมหะเป็นอารมณ์ (นัย วิ.อ. ๑/๕๓๕, ขุ.เถรี.อ. ๖๔)

End of ๒. อุตตมาเถรีคาถา