๒. อุตตมาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

จตุกฺขตฺตุํ ปญฺจกฺขตฺตุํ วิหารา อุปนิกฺขมึ

อลทฺธา เจตโส สนฺตึ จิตฺเต อวสวตฺตินี.

เราบังคับจิตให้อยู่ในอำนาจไม่ได้ จึงไม่ได้ความสงบจิต

ต้องเข้าออกจากที่อยู่ถึง ๔-๕ ครั้ง

สา ภิกฺขุนึ อุปาคจฺฉึ ยา เม สทฺธายิกา อหุ

สา เม ธมฺมมเทเสสิ ขนฺธายตนธาตุโย.

ได้เข้าไปหาภิกษุณีผู้มีวาจาที่เชื่อถือได้

ท่านได้แสดงธรรม คือขันธ์ อายตนะ และธาตุแก่เรา

ตสฺสา ธมฺมํ สุณิตฺวาน ยถา มํ อนุสาสิ สา

สตฺตาหํ เอกปลฺลงฺเกน นิสีทึ ปีติสุขสมปฺปิตา (๑)

อฏฺฐมิยา ปาเท ปสาเรสึ ตโมกฺขนฺธํ ปทาลิยาติ.

อุตฺตมา เถรี.

เราฟังธรรมของท่านแล้วได้ปฏิบัติตามที่ท่านพร่ำสอน

เอิบอิ่มด้วยสุขที่เกิดแต่ปีติ

นั่งขัดสมาธิท่าเดียวตลอด ๗ วัน

ในวันที่ ๘ ทำลายกองความมืดได้แล้ว จึงเหยียดเท้าออก