พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ติกนิบาต
๑. อัญญตรสามาเถรีคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๔๓๐ (Royal Thai)1/8 in ติกนิบาต4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ติกนิบาต อัญญตรสามาเถรีคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 54 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 622–622
๓. ติกนิบาต
๑. ธัญญตราสามาเถรีคาถา
สุภาษิตชี้ผลการระลึกถึงคำสอน
(พระสามาเถรีอีกรูปหนึ่งครั้นบรรลุอรหัตแล้วพิจารณาดูข้อปฏบัติของตน ได้ภาษิตอุทานคาถา ๓ คาถาเหล่านี้ว่า{๔๓๐}[๓๙] ตั้งแต่เราบวชมาตลอดเวลา ๒๕ ปี เราไม่รู้สึกว่าได้ความสงบจิตในกาลไหน ๆ เลย[๔๐] เรามีปกติไม่ทำจิตให้เป็นไปในอำนาจ จึงไม่ได้ความสงบจิต เราระลึกถึงคำสอนแห่งพระชินสีห์แล้วยัง ความสังเวชให้เกิดขึ้น[๔๑] เราถูกความทุกข์เป็นอันมากกระทบแล้ว ยินดีในความไม่ประมาท ได้บรรลุความสิ้นตัณหาแล้ว ได้ทำคำ สั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว ตั้งแต่เราทำตัณหาให้เหือดแห้งไปได้ วันนี้เป็นวันที่ ๗ แล้ว
๒. อุตตมาเถรีคาถา
สุภาษิตชี้ผลการฟังธรรม
(พระอุตตมาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้ภาษิตอุทานคาถา ๓ คาถา เหล่านี้ว่า)
{๔๓๑}[๔๒] เรามีปกติไม่ทำจิตให้อยู่ในอำนาจ จึงไม่ได้ความสงบใจ ต้องออกไปจากวิหาร ๔- ๕ ครั้ง
End of ๑. อัญญตรสามาเถรีคาถา