๒. พยัคฆชาดก เล่ม ๒๗

เยน มิตฺเตน สํสคฺคา โยคกฺเขโม วิหิยฺยติ

ปุพฺเพวชฺฌาภวนฺตสฺส รุกฺเข อกฺขีว ปณฺฑิโต.

เพราะการคบหามิตรใด ความปลอดภัยจะหมดไป

บัณฑิตควรรักษาลาภยศและชีวิตของตน

ที่มิตรนั้นเคยครอบครองมาก่อนเอาไว้ประดุจบุคคลรักษาดวงตา

เยน มิตฺเตน สํสคฺคา โยคกฺเขโม ปวฑฺฒติ

กเรยฺยตฺตสมํ วุตฺตึ สพฺพกิจฺเจสุ ปณฺฑิโต.

เพราะการคบหากับมิตรใด ความปลอดภัยเพิ่มพูนมากขึ้น

บัณฑิตควรทำการช่วยเหลือในกิจทุกอย่างของมิตรนั้น

ให้เหมือนกับทำให้กับตนเอง

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

เอถ พฺยคฺฆา นิวตฺตโวฺห ปจฺจุเปถ มหาวนํ

มา โน วนํ ฉินฺทิ นิพฺยคฺฆํ พฺยคฺฆา มาเหสุ นิพฺพนาติ.

มาเถิดราชสีห์และเสือ พวกเจ้าจงกลับไปยังป่าใหญ่

ขอมนุษย์อย่าโค่นป่าที่ปราศจากราชสีห์และเสือ

ขอพวกราชสีห์และเสือก็อย่าปราศจากป่าเลย

พยัคฆชาดกที่ ๒ จบ