๙. มหาธรรมปาลชาดก เล่ม ๒๗

กินฺเต วตํ กึ ปน พฺรหฺมจริยํ

กิสฺส สุจิณฺณสฺส อยํ วิปาโก

อกฺขาหิ เม พฺราหฺมณ เอตมตฺถํ

กสฺมา นุ ตุมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร ฯ

อะไรเป็นวัตรของท่าน อะไรเป็นพรหมจรรย์ของท่าน การที่คนหนุ่มๆในตระกูลของท่านไม่ตายนี้ เป็นผลของกรรมอะไรที่ท่านได้ประพฤติมาเป็นอย่างดีแล้ว ดูกรพราหมณ์ ขอท่านช่วยบอกเนื้อความนี้แก่เราเหตุไรหนอคนหนุ่มๆ ของท่านจึงไม่ตาย?

ธมฺมํ จราม น มุสา ภณาม

ปาปานิ กมฺมานิ วิวชฺชยาม ๑

อนริยํ ปริวชฺเชม ๒ สพฺพํ

ตสฺมา หิ อมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร ฯ

พวกเราประพฤติธรรม ไม่กล่าวมุสา งดเว้นกรรมชั่ว งดเว้นกรรมอันไม่ประเสริฐทั้งปวง เพราะเหตุนี้แหละ คนหนุ่มๆ ของพวกเราจึงไม่ตาย.

สุโณม ธมฺมํ อสตํ สตญฺจ

น จาปิ ธมฺมํ อสตํ โรจยาม

หิตฺวา อสนฺเต น ชหาม สนฺเต

ตสฺมา หิ อมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร ฯ

พวกเราได้ฟังธรรมของอสัตบุรุษ และสัตบุรุษแล้ว ไม่ชอบใจธรรมของอสัตบุรุษเลย ละทิ้งอสัตบุรุษเสีย แต่ไม่ละทิ้งสัตบุรุษ เพราะเหตุนี้แหละ คนหนุ่มๆ ของพวกเราจึงไม่ตาย.

ปุพฺเพว ทานา สุมนา ภวาม

ททํปิ เว อตฺตมนา ภวาม

ทตฺวาปิ เว นานุตปาม ปจฺฉา

ตสฺมา หิ อมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร ฯ

ก่อนจะให้ทาน พวกเราก็เป็นผู้ตั้งใจดี แม้กำลังให้ก็ชื่นชมยินดี ครั้นให้แล้วก็ไม่เดือดร้อน ในภายหลัง เพราะเหตุนี้แหละ คนหนุ่มๆ ของพวกเราจึงไม่ตาย.

สมเณ มยํ พฺราหฺมเณ อทฺธิเก จ

วณิพฺพเก ยาจนเก ทลิทฺเท

อนฺเนน ปาเนน อภิตปฺปยาม

ตสฺมา หิ อมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร ฯ

๑ ม. ปริวชฺชยาม ฯ ๒ ม. ปริวชฺเชมุ ฯ

พวกเราเลี้ยงดูสมณะ พราหมณ์ คนเดินทาง วณิพก ยาจก และคนขัดสนทั้งหลาย ให้อิ่มหนำสำราญด้วยข้าวน้ำ เพราะเหตุนี้แหละคนหนุ่มๆ ของพวกเราจึงไม่ตาย.

มยญฺจ ภริยํ นาติกฺกมาม

ภริยาปิ อเมฺห ๑ นาติกฺกมนฺติ

อญฺญตฺร ตาหิ พฺรหฺมจริยํ จราม

ตสฺมา หิ อมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร ฯ

พวกเราไม่นอกใจภรรยา ถึงภรรยาก็ไม่นอกใจพวกเรา พวกเราประพฤติพรหมจรรย์นอกจากภรรยาของตน เพราะเหตุนี้แหละ คนหนุ่มๆ ของพวกเราจึงไม่ตาย.

ปาณาติปาตา วิรมาม สพฺเพ

โลเก อทินฺนํ ปริวชฺชยาม

อมชฺชปา โนปิ มุสา ภณาม

ตสฺมา หิ อมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร ฯ

เราทุกคนงดเว้นจากปาณาติบาต งดเว้นสิ่งที่เขาไม่ให้ในโลก ไม่กล่าวมุสา ไม่ดื่มน้ำเมา เพราะเหตุนี้แหละ คนหนุ่มๆ ของพวกเราจึงไม่ตาย.

เอตาสุ เว ชายเร สุตฺตมาสุ

เมธาวิโน โหนฺติ พหูตปญฺญา

พหุสฺสุตา เวทคุนา ๒ จ โหนฺติ

ตสฺมา หิ อมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร ฯ

บุตรของพวกเราเกิดในหญิงที่ดีเหล่านั้น เป็นผู้ฉลาดเฉลียว มีปัญญามากเป็นพหูสูต เรียนจบไตรเพท เพราะเหตุนี้แหละ คนหนุ่มๆ ของพวกเราจึงไม่ตาย.

มาตาปิตโร [๓] ภคินีภาตโร จ

ปุตฺตา จ ทารา จ มยญฺจ สพฺเพ

ธมฺมํ จราม ปรโลกเหตุ

ตสฺมา หิ อมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร ฯ

มารดาบิดา พี่น้องหญิงชาย บุตรภรรยา และเราทุกคนประพฤติธรรมเพราะเหตุแห่งโลกหน้า เพราะเหตุนี้แหละ คนหนุ่มๆ ของพวกเราจึงไม่ตาย.

ทาสา จ ทาสี ๔ อนุชีวิโน จ

ปริจารกา กมฺมกรา จ สพฺเพ

ธมฺมํ จรนฺติ ปรโลกเหตุ

ตสฺมา หิ อมฺหํ ทหรา น มิยฺยเร ฯ

๑ ม. อเมฺห จ ภริยา ฯ ๒ ม. เวทคุโน ฯ ๓ ม. จ ฯ

๔ ม. ทาโสฺย ฯ สี. ยุ. ทาสฺโส ฯ

ทาส ทาสี คนอาศัยเลี้ยงชีพ คนใช้ และกรรมกรทั้งหมด ก็ประพฤติธรรมเพราะเหตุแห่งโลกหน้า เพราะเหตุนี้แหละ คนหนุ่มๆ ของพวกเราจึงไม่ตาย.

ธมฺโม หเว รกฺขติ ธมฺมจารึ

ธมฺโม สุจิณฺโณ สุขมาวหาติ

เอสานิสํโส ธมฺเม สุจิณฺเณ

น ทุคฺคตึ คจฺฉติ ธมฺมจารี ฯ

ธรรมแลย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม ธรรมที่บุคคลประพฤติดีแล้ว ย่อมนำสุขมาให้ นี้เป็นอานิสงส์ในธรรมที่ประพฤติดีแล้ว ผู้ประพฤติธรรมย่อมไม่ไปสู่ทุคติ.

ธมฺโม หเว รกฺขติ ธมฺมจารึ

ฉตฺตํ มหนฺตํ วิย วสฺสกาเล

ธมฺเมน คุตฺโต มม ธมฺมปาโล

อญฺญสฺส อฏฺฐีนิ สุขี กุมาโรติ ฯ

มหาธมฺมปาลชาตกํ นวมํ ฯ

ธรรมแลย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรม เหมือนร่มใหญ่ในฤดูฝนฉะนั้น ธรรมปาละบุตรของเรา อันธรรมคุ้มครองแล้ว กระดูกที่ท่านนำเอามานี้เป็นกระดูกสัตว์อื่น บุตรของเรายังมีความสุข.

จบ มหาธรรมปาลชาดกที่ ๙.