๗. อุปสิงฆปุปผกชาดก เล่ม ๒๗

๗. อุปสิงฆปุปผกชาดก (๓๙๒)

ว่าด้วยคนดีไม่ควรทำชั่วแม้นิดหน่อย

(เทพธิดาผู้สถิตอยู่ที่ต้นไม้ต้องการให้ฤๅษีสลดใจ จึงกล่าวว่า)

{๙๔๔} [๙๕๖] การที่ท่านเข้าไปดมกลิ่นดอกบัวที่เขายังมิได้ให้จัดเป็นส่วนแห่ง การขโมยอย่างหนึ่งดูก่อนท่านผู้นิรทุกข์ท่านชื่อว่าเป็นผู้ขโมยกลิ่น(ฤๅษีโพธิสัตว์กล่าวว่า)

{๙๔๕} [๙๕๗] อาตมาไม่ได้นำเอาไป ไม่ได้เด็ดไป อาตมาดมดอกบัวอยู่ในที่ไกล เมื่อเป็นเช่นนั้น เหตุไฉนท่านจึงกล่าวหาอาตมาว่าเป็นผู้ ขโมยกลิ่นเล่า{๙๔๖} [๙๕๘] ชายคนนี้มาขุดเหง้าบัว มาเด็ดเอาดอกบัวไป เพราะเหตุไร ท่านจึงไม่กล่าวหาเขาผู้ทำกรรมชั่วช้าอย่างนี้บ้างเล่า(เทพธิดากล่าวว่า)

{๙๔๗} [๙๕๙] ชายผู้นี้ละโมบเรื่อยเปื่อยเป็นคนแปดเปื้อนเหมือนผ้านุ่งของ แม่นมฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงไม่มีอะไรจะพูดในตัวเขา แต่ข้าพเจ้า ควรจะว่ากล่าวท่าน{๙๔๘} [๙๖๐] สำหรับคนเช่นท่านผู้ไม่มีกิเลสฟูขึ้นแสวงหาความสะอาดอยู่ เป็นนิจ บาปเพียงเท่าปลายขนสัตว์ก็ปรากฏเหมือนก้อนเมฆใหญ่(ฤๅษีโพธิสัตว์ได้ถึงความสลดใจแล้วกล่าวว่า)

{๙๔๙} [๙๖๑] แม่เทพธิดา ท่านรู้จักอาตมาและอนุเคราะห์อาตมาโดยแท้ ขอท่านช่วยตักเตือนอาตมาอีกในเมื่อท่านเห็นโทษเช่นนี้ของอาตมา

(เทพธิดากล่าวว่า)

{๙๕๐} [๙๖๒] ข้าพเจ้าไม่ได้อาศัยท่านเลี้ยงชีพและไม่ได้เป็นลูกจ้างของท่าน ดูก่อนภิกษุตัวท่านเองนั่นแหละควรรู้การกระทำอันเป็นเหตุ ให้ไปสู่สุคติ

๘. วิฆาสาทชาดก (๓๙๓)

ว่าด้วยการกินของที่เป็นเดน

(ท้าวสักกะผู้เป็นโพธิสัตว์จำแลงร่างเป็นนกแขกเต้ามาเพื่อให้ดาบส เหล่านั้นสลดใจกล่าวว่า)

{๙๕๑} [๙๖๓] เหล่าคนที่บริโภคของเป็นเดนช่างอยู่สบายกันจริงหนอ ชาตินี้ ก็ได้รับสรรเสริญ ชาติหน้าก็จะไปสุคติกัน

(ดาบสรูปหนึ่งกล่าวกะดาบสที่เหลือว่า)

{๙๕๒} [๙๖๔] ท่านผู้ร่วมอุทรผู้เป็นบัณฑิตทั้งหลาย เมื่อนกแก้วพูดอยู่ ท่าน ทั้งหลายก็มิได้ตั้งใจฟัง ท่านทั้งหลายจงฟังคำของนกนั้น มัน กำลังสรรเสริญพวกเราอยู่เป็นแน่(นกแขกเต้าจำแลงกล่าวกะดาบสเหล่านั้นว่า)

{๙๕๓} [๙๖๕] ข้าพเจ้าไม่ได้สรรเสริญพวกท่านหรอก ท่านผู้กินซากศพทั้งหลาย ขอพวกท่านจงฟังข้าพเจ้า พวกท่านเป็นผู้กินของที่เขาทิ้งแล้ว ไม่ใช่ผู้กินของเป็นเดน