พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน
สนิทัสสนัตติกนสนิทัสสนัตติกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๙–๑๒๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๑ ในอนุโลมปัจจนียติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน สนิทัสสนัตติกนสนิทัสสนัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๑ หน้า ๔๒๖–๔๒๙
๒๒. สนิทัสสนติกนสนิทัสสนติกะ
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๑๙] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๓. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๔. ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆ-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๕. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆ-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๖. ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรม
ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆ-ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ.
[๑๒๐] ๗. ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ(วาระที่ ๗-๑๒)
[๑๒๑] ๑๓. ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัป-ปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๑๓-๑๘)
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๑๒๒] ในเหตุปัจจัย มี ๑๘ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ
ในอวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ.
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี พึงให้พิสดาร.
ปัญหาวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๒๓] ๑. ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
๒. ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่
ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
๓. ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
๔. ธรรมที่ป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสน-อัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
๕. ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสน-อัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
๖. ธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสน-สัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ.
๒. อารัมมณปัจจัย
[๑๒๔] ๑. ธรรมที่เป็นสนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัยมี ๓ วาระ ฯลฯ
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๑๒๕] ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ
ปัญหาวาระพึงให้พิสดาร.
อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน จบ
๒. อนุโลมปัจจนียทุกปัฏฐาน
๑. เหตุทุกนเหตุทุกะ
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๒๖] ๑. นเหตุธรรม อาศัยเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยเหตุธรรมในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ
๒. ธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยเหตุธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
๓. นเหตุธรรม และธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๔. เหตุธรรม อาศัยนเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๕. ธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยนเหตุธรรม เกิด
ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๖. นเหตุธรรม และธรรมที่ไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยนเหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๗. นเหตุธรรม อาศัยเหตุธรรม และนเหตุธรรม
เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
จบ สนิทัสสนัตติกนสนิทัสสนัตติกะ