พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน
มัคคารัมมณัตติกนมัคคารัมมณัตติกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๗–๑๑๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๑ ในอนุโลมปัจจนียติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน มัคคารัมมณัตติกนมัคคารัมมณัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๒๑๒–๒๑๔
{๑๐๖} ในเหตุปัจจัย มี ๑๙ วาร ...
(พึงให้พิสดารในทุก ๆ ปัจจัย)
๑๖. มัคคารัมมณติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๑๐๗} [๔๕] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรค เป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดี อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์และที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดี อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นเหตุและที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดี อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์และที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์ ที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นเหตุและที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดี อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาร (ย่อ){๑๐๘} ในเหตุปัจจัย มี ๓๕ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๓๕ ”
(พึงให้พิสดารในทุก ๆ ปัจจัย)
๑๗. อุปปันนติกะ ๗. ปัญหาวาร
{๑๐๙} [๔๕] สภาวธรรมที่เกิดขึ้นแล้ว เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่ไม่เกิดขึ้นแล้ว โดยเหตุปัจจัย{๑๑๐} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๙ ”
๑๘. อตีตติกะ ๗. ปัญหาวาร
{๑๑๑} [๔๖] สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบัน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นอดีตโดยเหตุปัจจัย (ย่อ){๑๑๒} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๙ ”
๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๑๑๓} [๔๗] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอดีตเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอนาคตเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอดีตเป็นอารมณ์และที่ไม่ใช่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอนาคตเป็นอารมณ์และที่ไม่ใช่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอดีตเป็นอารมณ์และที่ไม่ใช่มีอนาคตเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอดีตเป็นอารมณ์ ที่ไม่ใช่มีอนาคตเป็นอารมณ์ และที่ไม่ใช่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาร (ย่อ){๑๑๔} ในเหตุปัจจัย มี ๑๙ วาร …
ในอวิคตปัจจัย ” ๑๙ ”
๒๐. อัชฌัตตติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๑๑๕} [๔๘] สภาวธรรมที่ไม่เป็นภายนอก อาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายในเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)สภาวธรรมที่ไม่เป็นภายใน อาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายนอก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)
{๑๑๖} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
(พึงให้พิสดารในทุก ๆ ปัจจัย)
๒๑. อัชฌัตตารัมมณติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๑๑๗} [๔๙] สภาวธรรมที่ไม่มีภายในเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีภายในเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๑๑๘} ในเหตุปัจจัย มี ๖ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑-๗. ปฏิจจาทิวาร
๑. ปัจจยานุโลมะ-เหตุปัจจัย
{๑๑๙} [๕๐] สภาวธรรมที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่
จบ มัคคารัมมณัตติกนมัคคารัมมณัตติกะ