พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน
มัคคารัมมณัตติกนมัคคารัมมณัตติกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๗–๑๑๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๑ ในอนุโลมปัจจนียติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๖. มัคคารัมมณติกะ ๑. ปฏิจจวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียติกปัฏฐาน มัคคารัมมณัตติกนมัคคารัมมณัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๔๕ หน้า ๑๕๕–๑๕๗ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๔๕ หน้า ๒๔๖–๒๔๙
มคฺคารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นมคฺคารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. มคฺคารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นมคฺคเหตุโก ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. มคฺคารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นมคฺคาธิปติ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. มคฺคารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นมคฺคารมฺมโณ จ นมคฺคาธิปติ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา. มคฺคารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นมคฺคเหตุโก จ นมคฺคาธิปติ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา. มคฺคารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นมคฺคารมฺมโณ จ นมคฺคเหตุโก จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา. มคฺคารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นมคฺคารมฺมโณ จ นมคฺคเหตุโก จ นมคฺคาธิปติ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา. (๗) (สงฺขิตฺตํ.) เหตุยา ปญฺจตึส, อารมฺมเณ ฉพฺพึส ฯเปฯ อวิคเต ปญฺจตึส. (สพฺพตฺถ วิตฺถาเรตพฺพํ.) ๑๗. อุปฺปนฺนตฺติก ๗. ปญฺหาวาร
สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็น อารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นเหตุอาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดีอาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์และที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดีอาศัย สภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นเหตุและที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดีอาศัยสภาวธรรม ที่มีมรรคเป็นอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์และที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นเหตุอาศัยสภาวธรรม ที่มีมรรคเป็นอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์ที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นเหตุและที่ไม่ใช่มีมรรค เป็นอธิบดีอาศัยสภาวธรรมที่มีมรรคเป็นอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๗) (ย่อ)
เหตุปัจจัย มี ๓๕ วาระ
อารัมมณปัจจัย มี ๒๖ วาระ ฯลฯ
อวิคตปัจจัย มี ๓๕ วาระ
(ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)
อุปฺปนฺโน ธมฺโม นอนุปฺปนฺนสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย. (สงฺขิตฺตํ.)
เหตุยา ตีณิ, อารมฺมเณ นว, อธิปติยา นว ฯเปฯ อุปนิสฺสเย นว ฯเปฯ อวิคเต ตีณิ. ๑๘. อตีตตฺติก ๗. ปญฺหาวาร
๑๗. อุปปันนติกะ ๗. ปัญหาวาร
สภาวธรรมที่เกิดขึ้นเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่มิใช่ยังไม่เกิดขึ้นโดย เหตุปัจจัย (ย่อ)
เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ
อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ
อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ
อุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ
อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ
ปจฺจุปฺปนฺโน ธมฺโม นอตีตสฺส ธมฺมสฺส เหตุปจฺจเยน ปจฺจโย. (สงฺขิตฺตํ.)
เหตุยา ตีณิ, อารมฺมเณ นว, อธิปติยา นว ฯเปฯ อุปนิสฺสเย นว ฯเปฯ อวิคเต ตีณิ. ๑๙. อตีตารมฺมณตฺติก ๑. ปฏิจฺจวาร
๑๘. อตีตติกะ ๗. ปัญหาวาร
สภาวธรรมที่เป็นปัจจุบันเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นอดีตโดย เหตุปัจจัย (ย่อ)
เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ
อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ
อธิปติปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ
อุปนิสสยปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ
อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ
อตีตารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอตีตารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. อตีตา- รมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอนาคตารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. อตีตารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นปจฺจุปฺปนฺนารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. อตีตารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอตีตารมฺมโณ จ นปจฺจุปฺปนฺนารมฺมโณ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา. อตีตารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอนาคตารมฺมโณ จ นปจฺจุปฺปนฺนารมฺมโณ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา. อตีตารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอตีตารมฺมโณ จ นอนาคตารมฺมโณ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา. อตีตารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอตีตารมฺมโณ จ นอนาคตารมฺมโณ จ นปจฺจุปฺปนฺนารมฺมโณ จ ธมฺมา อุปฺปชฺชนฺติ เหตุปจฺจยา. (๗) (สงฺขิตฺตํ.)
เหตุยา เอกวีส, อารมฺมเณ นว ฯเปฯ อวิคเต เอกวีส. ๒๐. อชฺฌตฺตตฺติก ๑. ปฏิจฺจวาร
๑๙. อตีตารัมมณติกะ ๑. ปฏิจจวาร
สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตธรรม เป็นอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอนาคตธรรมเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตธรรม เป็นอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีปัจจุบันธรรมเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็น อารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์และที่ไม่ใช่มีปัจจุบันธรรมเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอนาคตธรรมเป็นอารมณ์และที่ไม่ใช่มีปัจจุบันธรรมเป็น อารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์และที่ไม่ใช่มีอนาคตธรรมเป็นอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์ที่ไม่ใช่มีอนาคตธรรมเป็นอารมณ์ และที่ไม่ใช่มีปัจจุบันธรรมเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่มีอดีตธรรมเป็นอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๗) (ย่อ)
เหตุปัจจัย มี ๒๑ วาระ
อารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ
อวิคตปัจจัย มี ๒๑ วาระ
อชฺฌตฺตํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นพหิทฺธา ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. (๑)
พหิทฺธา ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอชฺฌตฺโต ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. (๑) (สงฺขิตฺตํ.)
เหตุยา เทฺว, ฯเปฯ อวิคเต เทฺว. (สพฺพตฺถ วิตฺถาโร.) ๒๑. อชฺฌตฺตารมฺมณตฺติก ๑. ปฏิจฺจวาร
๒๐. อัชฌัตตติกะ ๑. ปฏิจจวาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นภายนอกตนอาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายในตนเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)
สภาวธรรมที่ไม่เป็นภายในตนอาศัยสภาวธรรมที่เป็นภายนอกตนเกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
เหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ
อวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ
(ทุกปัจจัยพึงขยายให้พิสดาร)
อชฺฌตฺตารมฺมณํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นอชฺฌตฺตารมฺมโณ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. (สงฺขิตฺตํ.)
เหตุยา ฉ, อารมฺมเณ เทฺว ฯเปฯ อวิคเต ฉ.
๒๑. อัชฌัตตารัมมณติกะ ๑. ปฏิจจวาร
สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีธรรมภายในตนเป็นอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่มีธรรม ภายในตนเป็นอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
เหตุปัจจัย มี ๖ วาระ
อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ
อวิคตปัจจัย มี ๖ วาระ
จบ มัคคารัมมณัตติกนมัคคารัมมณัตติกะ