พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมทุกปัฏฐาน
นอาสวทุกอาสวทุกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๖–๙๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๕ ในปัจจนียานุโลมทุกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมทุกปัฏฐาน นอาสวทุกอาสวทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๔๕๖–๔๕๘
สภาวธรรมที่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่กระทบได้และที่ไม่ใช่กระทบไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๗๙} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๘๐} [๑๑] สภาวธรรมที่มีรูป อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีรูป เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๘๑} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๘๒} [๑๒] สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโลกิยะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นโลกุตตระ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโลกิยะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นโลกิยะและที่เป็นโลกุตตระ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโลกิยะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโลกุตตระ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)สภาวธรรมที่เป็นโลกิยะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโลกิยะและที่ไม่เป็นโลกุตตระ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑){๘๓} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
{๘๔} [๑๓] สภาวธรรมที่จิตบางอย่างรู้ได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่จิตบางอย่างรู้ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๕} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
๑๔-๑๙. อาสวโคจฉกะ
{๘๖} [๑๔] สภาวธรรมที่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่เป็นอาสวะและที่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่เป็นอาสวะและที่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร{๘๗} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๘๘} [๑๕] สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยมี ๓ วารสภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๑ วารสภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๘๙} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
{๙๐} [๑๖] สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๙๑} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๒} [๑๗] สภาวธรรมที่เป็นอาสวะและที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๓} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๔} [๑๘] สภาวธรรมที่เป็นอาสวะและที่สัมปยุตด้วยอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอาสวะและที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๕} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๙๖} [๑๙] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะและที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากอาสวะและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๙๗} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
๒๐-๕๔. สัญโญชนาทิฉโคจฉกะ
{๙๘} [๒๐] สภาวธรรมที่เป็นสัญโญชน์ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นสัญโญชน์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่เป็นคันถะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นคันถะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่เป็นโอฆะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นโอฆะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
จบ นอาสวทุกอาสวทุกะ