พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียานุโลมติกทุกปัฏฐาน
นสนิทัสสนัตติกนสารัมมณทุกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๖๔–๘๑๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๙ ในปัจจนียานุโลมติกทุกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียานุโลมติกทุกปัฏฐาน นสนิทัสสนัตติกนสารัมมณทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๕๔๘–๕๕๒
{๗๖๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๗๖๒} [๘๐] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นปรามาสะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นปรามาสะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๖๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๕๕. มหันตรทุกะ
{๗๖๔} [๘๑] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๖๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๗๖๖} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่มีอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่มีอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๖๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๗๖๘} [๘๒] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๖๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๗๗๐} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๗๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๗๗๒} [๘๓] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นเจตสิก อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นเจตสิก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๗๗๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๗๗๔} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นเจตสิก อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นเจตสิก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๗๕} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๗๗๖} [๘๔] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสัมปยุตด้วยจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๗๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๗๗๘} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งวิปปยุตจากจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่วิปปยุตจากจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๗๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๗๘๐} [๘๕] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเจือกับจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เจือกับจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๘๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๗๘๒} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เจือกับจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เจือกับจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๘๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๗๘๔} [๘๖] สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งมีจิตเป็นสมุฏฐาน อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีจิตเป็นสมุฏฐาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๘๕} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๗๘๖} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่มีจิตเป็นสมุฏฐาน อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีจิตเป็นสมุฏฐาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๘๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๗๘๘} [๘๗] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเกิดร่วมกับจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เกิดร่วมกับจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๘๙} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
{๗๙๐} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เกิดร่วมกับจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เกิดร่วมกับจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๙๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๗๙๒} [๘๘] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเกิดคล้อยตามจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เกิดคล้อยตามจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๙๓} ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
{๗๙๔} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เกิดคล้อยตามจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เกิดคล้อยตามจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๙๕} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๗๙๖} [๘๙] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเจือกับจิตและที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เจือกับจิตและที่มิจิตเป็นสมุฏฐาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๙๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๗๙๘} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เจือกับจิตและที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เจือกับจิตและที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๗๙๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๘๐๐} [๙๐] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดร่วมกับจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ ซึ่งไม่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดร่วมกับจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๐๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๘๐๒} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดร่วมกับจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดร่วมกับจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๐๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๘๐๔} [๙๑] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดคล้อยตามจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดคล้อยตามจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๐๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๘๐๖} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดคล้อยตามจิต อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เจือกับจิตที่มีจิตเป็นสมุฏฐานและที่เกิดคล้อยตามจิต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๐๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๘๐๘} [๙๒] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งเป็นภายใน อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นภายใน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๐๙} ในเหตุปัจจัย มี ๑๑ วาร
{๘๑๐} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นภายนอก อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นภายนอก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๑๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
{๘๑๒} [๙๓] สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นอุปาทายรูป อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอุปาทายรูป เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๑๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓๕ วาร
{๘๑๔} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอุปาทายรูป อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอุปาทายรูป เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๑๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๘๑๖} [๙๔] สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๑๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๖๙. อุปาทานทุกะ
{๘๑๘} [๙๕] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งเป็นอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
จบ นสนิทัสสนัตติกนสารัมมณทุกะ