นสนิทัสสนัตติกโนอุปาทานโคจฉกทุกะ เล่ม ๔๕

{๘๐๘} [๙๒] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งเป็นภายใน อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นภายใน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๐๙} ในเหตุปัจจัย มี ๑๑ วาร

{๘๑๐} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นภายนอก อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นภายนอก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๑๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๑๒} [๙๓] สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นอุปาทายรูป อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอุปาทายรูป เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๑๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓๕ วาร

{๘๑๔} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอุปาทายรูป อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอุปาทายรูป เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๑๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๑๖} [๙๔] สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๑๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

๒๒. สนิทัสสนติกะ ๖๙. อุปาทานทุกะ

{๘๑๘} [๙๕] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งเป็นอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอุปาทาน เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๘๑๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

๒๒. สนิทัสสนติกะ ๗๕. กิเลสทุกะ

{๘๒๐} [๙๖] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นกิเลส อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นกิเลส เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๒๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

๒๒. สนิทัสสนติกะ ๘๓ - ๙๙. ปิฏฐิทุกะ

{๘๒๒} [๙๗] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๒๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๒๔} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๒๕} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๒๖} [๙๘] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๒๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๒๘} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๒๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๓๐} [๙๙] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๓๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๓๒} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๓๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๓๔} [๑๐๐] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๓๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๓๖} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๓๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๓๘} [๑๐๑] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีวิตก อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีวิตก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๘๓๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๔๐} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่มีวิตก อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่มีวิตก เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๘๔๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๔๒} [๑๐๒] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีวิจาร อาศัย

สภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๘๔๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๔๔} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่มีวิจาร อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่มีวิจาร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๔๕} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๔๖} [๑๐๓] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งมีปีติ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่ใช่มีปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๔๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๔๘} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่มีปีติ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่มีปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๔๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๕๐} [๑๐๔] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสหรคตด้วยปีติ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สหรคตด้วยปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๕๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๕๒} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่สหรคตด้วยปีติ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่สหรคตด้วยปีติ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๕๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๕๔} [๑๐๔] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสหรคตด้วยสุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สหรคตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๘๕๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๕๖} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่สหรคตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่สหรคตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๕๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๕๘} [๑๐๖] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งสหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๕๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๖๐} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๖๑} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๖๒} [๑๐๗] สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นกามาวจร อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นกามาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๖๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๖๔} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งไม่เป็นกามาวจร อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นกามาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๖๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๖๖} [๑๐๘] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

{๘๖๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๖๘} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๖๙} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๗๐} [๑๐๙] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๗๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๗๒} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๗๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๗๔} [๑๑๐] สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นปริยาปันนะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นปริยาปันนะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๗๕} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๗๖} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอปริยาปันนะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอปริยาปันนะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๗๗} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๗๘} [๑๑๑] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นนิยยานิกะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นนิยยานิกะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๗๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๘๐} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นอนิยยานิกะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอนิยยานิกะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๘๑} ในเหตุปัจจัยมี ๒๑ วาร

{๘๘๒} [๑๑๒] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นนิยตะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๘๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๘๔} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นอนิยตะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๘๕} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๘๖} [๑๑๓] สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นสอุตตระ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นสอุตตระ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๘๗} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

{๘๘๘} สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอนุตตระ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอนุตตระ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๘๙} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๐๐. สรณทุกะ

{๘๙๐} [๑๑๔] สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๘๙๑} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร

{๘๙๒} สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วารสภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วารสภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะและซึ่งไม่เป็นเห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาร{๘๙๓} ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๒๑ ”

(แม้สหชาตวารพึงให้พิสดารเหมือนกับปฏิจจวาร)

เหตุ - อารัมมณปัจจัย

{๘๙๔} [๑๑๕] สภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นอรณะ โดยเหตุปัจจัย มี ๗ วารสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นอรณะ โดยเหตุปัจจัย มี ๗ วาร

สภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะ และซึ่งไม่เป็นเห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เห็นได้และกระทบได้ซึ่งเป็นอรณะ โดยเหตุปัจจัย มี ๗ วาร

{๘๙๕} [๑๑๖] สภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอรณะ โดยอารัมมณปัจจัยสภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอรณะ โดยอารัมมณปัจจัย

สภาวธรรมซึ่งไม่เป็นเห็นได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะ และซึ่งไม่เป็นเห็นไม่ได้แต่กระทบได้ซึ่งไม่เป็นอรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ซึ่งเป็นอรณะ โดยอารัมมณปัจจัย{๘๙๖} [๑๑๗] ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๓ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๒๑ ”

(อนุโลมะก็ดี ปัจจนียะก็ดี อนุโลมปัจจนียะก็ดี ปัจจนียานุโลมะก็ดี แห่งปัญหาวารในกุสลติกะ นับไว้แล้วอย่างไร ก็พึงนับอย่างนั้น)

จบ ธัมมปัจจนียานุโลม ติกทุกปัฏฐาน

พระบาลีอภิธรรมปิฎก

ธัมมปัจจนียานุโลม ติกติกปัฏฐาน

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

๑. กุสลติกะ ๑. เวทนาติกะ

{๘๙๗} [๑] สภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วารสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤตซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วารสภาวธรรมที่เป็นกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๒ วารสภาวธรรมที่เป็นอกุศลซึ่งสัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา และที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่