พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียติกติกปัฏฐาน
นสนิทัสสนัตติกนกุสลัตติกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๒๒–๔๕๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๖ ในปัจจนียติกติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียติกติกปัฏฐาน นสนิทัสสนัตติกนกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๑๔๓–๑๕๒
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นธรรมอย่างประณีต
{๔๑๕} [๕๖] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นสัมมัตตนิยตะ
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอนิยตะ
{๔๑๖} [๕๗] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่มีมรรคเป็นอารมณ์... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่มีมรรคเป็นเหตุ
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่มีมรรคเป็นอธิบดี
{๔๑๗} [๕๘] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอนุปปันนะ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอุปปาที
{๔๑๘} [๕๙] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอดีต
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอนาคต
{๔๑๙} [๖๐] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่มีอดีตเป็นอารมณ์... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่มีอนาคตเป็นอารมณ์
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์
{๔๒๐} [๖๑] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นภายใน
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นภายนอก
{๔๒๑} [๖๒] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่มีภายในเป็นอารมณ์... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่มีอารมณ์เป็นภายนอก
๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑. กุสลติกะ
{๔๒๒} [๖๓] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรม ซึ่งไม่เป็นกุศล ที่ไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยมี ๖ วารสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ... มี ๖ วารสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้แต่กระทบไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ที่ไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วารสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ และที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วารสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ และที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาร (ย่อ){๔๒๓} ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๙ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๓๐ ”
(พึงให้พิสดารในทุก ๆ วาร)
{๔๒๔} [๖๔] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๒๕} ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๙ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๓๐ ”
(พึงให้พิสดารในทุก ๆ วาร)
{๔๒๖} [๖๕] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๔๒๗} ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๙ วาร)
๒๒. สมิทัสสนติกะ ๒-๒๑. เวทนาติกาทิ
{๔๒๘} [๖๖] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร
... อาศัยสภาวธรรมที่ใม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร
{๔๒๙} [๖๗] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบาก ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร
... อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นวิบาก และที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบากซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร
{๔๓๐} [๖๘] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร
{๔๓๑} [๖๙] ... อาศัยสภาวธรรมที่กิเลสไม่ทำให้เศร้าหมอง และที่เป็นอารมณ์ของสังกิเลส ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร
... อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่กิเลสไม่ทำให้เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้... อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่กิเลสไม่ทำให้เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร
{๔๓๒} [๗๐] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นสวิตักกสวิจาระ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอวิตักกวิจารมัตตะ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอวิตักกอวิจาระ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
{๔๓๓} [๗๑] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยปีติ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยสุขเวทนา ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
{๔๓๔} [๗๒] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรค พึงประหาณและที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้{๔๓๕} [๗๓] ... อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้... อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุมิใช่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ และที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้{๔๓๖} [๗๔] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้... อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่ใช่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิและที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้{๔๓๗} [๗๕] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคล ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่ใช่เป็นของเสกขบุคคล และที่ไม่เป็นของอเสกขบุคคล ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้{๔๓๘} [๗๖] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
{๔๓๙} [๗๗] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีอารมณ์เป็นปริตตะ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีอารมณ์เป็นมหัคคตะ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีอารมณ์เป็นอัปปมาณะ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
{๔๔๐} [๗๘] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างต่ำ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างปานกลาง ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างประณีต ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
{๔๔๑} [๗๙] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมิจฉัตตนิยตะ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นสัมมัตตนิยตะ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอนิยตะ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
{๔๔๒} [๘๐] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีมรรคเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีมรรคเป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีมรรคเป็นอธิบดี ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
{๔๔๓} [๘๑] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอนุปปันนะซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอุปปาที ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
{๔๔๔} [๘๒] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอดีต ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอนาคต ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้{๔๔๕} [๘๓ ] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอดีตเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีอนาคตเป็นอนาคต ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีปัจจุบันเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
{๔๔๖} [๘๔] ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นภายใน ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นภายนอก ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้
{๔๔๗} [๘๕] สภาวธรรมที่ไม่มีภายในเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีภายในเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่มีภายในเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีภายในเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
{๔๔๘} ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๓๐ ”
(พึงให้พิสดารในทุก ๆ ปัจจัย)
{๔๔๙} [๘๖] สภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ... มี ๖ วาร{๔๕๐} สภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาร{๔๕๑} สภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาร{๔๕๒} สภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้กระทบได้อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบไม่ได้และที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยมี ๖ วาร
{๔๕๓} สภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นได้แต่กระทบได้ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ที่ไม่ใช่ไม่เห็นได้แต่กระทบได้ และที่ไม่มีภายนอกเป็นอารมณ์ ซึ่งไม่ใช่เห็นไม่ได้และกระทบไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาร (ย่อ){๔๕๔} ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๙ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๓๐ ”
(ในสหชาตวารก็ดี ในปัจจยวารก็ดี ในนิสสยวารก็ดี ในสังสัฏฐวารก็ดี ในสัมปยุตตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดาร)
จบธัมมปัจจนียะ ติกติกปัฏฐาน
พระบาลีอภิธรรมปิฎก
ธัมมปัจจนียะ ทุกทุกปัฏฐาน
ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น
๑. เหตุทุกะ ๑-๕. สเหตุกทุกาทิ
{๔๕๕} [๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่มีเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ){๔๕๖} ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๓ ”
{๔๕๗} [๒] สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑){๔๕๘} สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่มีเหตุ เกิดขึ้นเพราะปัจจัยที่ไม่ใช่อารัมมณปัจจัย (ย่อ){๔๕๙} ในนเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในนอารัมมณปัจจัย ” ๓ ”
ในนอธิปติปัจจัย ” ๙ ”
เหตุอารัมมณปัจจัย
{๔๖๐} [๓] สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นเหตุซึ่งไม่ใช่มีเหตุ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุ ซึ่งไม่ใช่มีเหตุ โดยเหตุปัจจัย (๑)
จบ นสนิทัสสนัตติกนกุสลัตติกะ