ปริยุฏฐาน จิตตวิปปยุตตันติกถา เล่ม ๓๗

*ปริยุฏฺฐานํ จิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติ? อามนฺตา. รูปํ นิพฺพานํ จกฺขายตนํ ฯเปฯ โผฏฺฐพฺพา-ยตนนฺติ? น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ ปริยุฏฺฐานํ จิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติ? อามนฺตา. นตฺถิ สราคํ จิตฺตํ. สโทสํ จิตฺตํ. สโมหํ จิตฺตํ ฯเปฯ อกุสลํ จิตฺตํ สงฺกิลิฏฺฐํ จิตฺตนฺติ? น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ นนุ อตฺถิ สราคํ จิตฺตํ. สโทสํ จิตฺตํ. สโมหํ จิตฺตํ ฯเปฯ อกุสลํ จิตฺตํ สงฺกิลิฏฺฐํ จิตฺตนฺติ? อามนฺตา. หญฺจิ อตฺถิ สราคํ จิตฺตํ. สโทสํ จิตฺตํ. สโมหํ จิตฺตํ ฯเปฯ อกุสลํ จิตฺตํ สงฺกิลิฏฺฐํ จิตฺตํ, โน จ วต เร วตฺตพฺเพ “ปริยุฏฺฐานํ จิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺ”ติ. ปริยุฏฺฐานํจิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติกถา นิฏฺฐิตา.

สก. ปริยุฏฐานกิเลสวิปปยุตจากจิตใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. ปริยุฏฐานกิเลสเป็นรูป เป็นนิพพาน เป็นจักขายตนะ ฯลฯ เป็น โผฏฐัพพายตนะใช่ไหมปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. ปริยุฏฐานกิเลสวิปปยุตจากจิตใช่ไหม

ปร. ใช่

สก. จิตมีราคะ มีโทสะ มีโมหะ ฯลฯ จิตเป็นอกุศล จิตเศร้าหมองไม่มีใช่ไหมปร. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

สก. จิตมีราคะ มีโทสะ มีโมหะ ฯลฯ จิตเป็นอกุศล จิตเศร้าหมองมีอยู่ มิใช่หรือปร. ใช่

สก. หากจิตมีราคะ มีโทสะ มีโมหะ ฯลฯ จิตเป็นอกุศล จิตเศร้าหมองมีอยู่ ท่านก็ไม่ควรยอมรับว่า “ปริยุฏฐานกิเลสวิปปยุตจากจิต”

ปริยุฏฐานังจิตตวิปปยุตตันติกถา จบ