๘. นันทิวิสาลสูตร เล่ม ๑๕

เอกมนฺตํ ฐิโต โข นนฺทิวิสาโล เทวปุตฺโต ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ:-

“จตุจกฺกํ นวทฺวารํ ปุณฺณํ โลเภน สํยุตํ

ปงฺกชาตํ มหาวีร กถํ ยาตฺรา ภวิสฺสตี”ติ.

เฉตฺวา นทฺธึ วรตฺตญฺจ อิจฺฉาโลภญฺจ ปาปกํ

สมูลํ ตณฺหํ อพฺพุยฺห เอวํ ยาตฺรา ภวิสฺสตีติ.

นันทิวิสาลเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กราบทูลพระผู้มี พระภาคด้วยคาถาว่าข้าแต่พระมหาวีรเจ้า สรีรยนต์ ๔ ล้อ

มีประตู ๙ ประตู เต็มไปด้วยของไม่สะอาด

ถูกโลภะประกอบไว้ เป็นเหมือนเปือกตม

สรีรยนต์นั้นจักแล่นไปได้อย่างไร

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

เพราะตัดชะเนาะ เชือกหนัง

ตัดความปรารถนาและความโลภอันเลวทราม

และเพราะถอนตัณหาพร้อมทั้งรากได้

สรีรยนต์นั้นจักแล่นไปได้อย่างนี้

นันทิวิสาลสูตรที่ ๘ จบ