๗. นันทสูตร เล่ม ๑๕

เอกมนฺตํ ฐิโต โข นนฺโท เทวปุตฺโต ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ:-

“อจฺเจนฺติ กาลา ตรยนฺติ รตฺติโย

วโยคุณา อนุปุพฺพํ ชหนฺติ

เอตํ ภยํ มรเณ เปกฺขมาโน

ปุญฺญานิ กยิราถ สุขาวหานี”ติ.

อจฺเจนฺติ กาลา ตรยนฺติ รตฺติโย

วโยคุณา อนุปุพฺพํ ชหนฺติ

เอตํ ภยํ มรเณ เปกฺขมาโน

โลกามิสํ ปชเห สนฺติเปกฺโขติ.

นันทเทพบุตรยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของ พระผู้มีพระภาคว่ากาลล่วงเลยไป คืนผ่านพ้นไป

ช่วงแห่งวัยละไปตามลำดับ

บุคคลพิจารณาเห็นภัยนี้ในมรณะ

ควรทำบุญที่นำความสุขมาให้

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

กาลล่วงเลยไป คืนผ่านพ้นไป

ช่วงแห่งวัยละไปตามลำดับ

บุคคลพิจารณาเห็นภัยนี้ในมรณะ

ควรละโลกามิส มุ่งสู่สันติเถิด

นันทสูตรที่ ๗ จบ