๕. รามเณยยกสูตร เล่ม ๑๕

ผู้ใดมีศรัทธาตั้งมั่นไม่หวั่นไหวในพระตถาคต มีศีล อันงดงามที่พระอริยะพอใจสรรเสริญ

มีความเลื่อมใสในพระสงฆ์ และมีความเห็นที่ตรง บัณฑิตทั้งหลายเรียกผู้นั้นว่า ‘เป็นคนไม่ขัดสน’ ชีวิตของผู้นั้นไม่เปล่าประโยชน์

เพราะฉะนั้น บุคคลผู้มีปัญญาเมื่อระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย พึงหมั่นประกอบศรัทธา ศีล ความเลื่อมใส และความเห็นที่ถูกต้องไว้เถิด

๕. รามเณยยกสูตร

ว่าด้วยสถานที่อันน่ารื่นรมย์

{๙๒๐} [๒๖๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพเสด็จเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้ว ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วประทับยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้ว ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “สถานที่เช่นไรหนอเป็นภูมิสถานอันน่ารื่นรมย์”{๙๒๑} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

อารามอันวิจิตร ป่าอันวิจิตร สระโบกขรณีที่สร้างอย่างดี ก็ยังไม่ถึงเสี้ยวที่ ๑๖ ซึ่งแบ่งออกถึง ๑๖ หนแห่ง ภาวะอันน่ารื่นรมย์ของมนุษย์

ณ ที่ใดมีเหล่าพระอรหันต์อยู่ จะเป็นบ้านหรือป่าก็ตาม จะเป็นที่ลุ่มหรือที่ดอนก็ตาม ที่นั้นจัดเป็นภูมิสถานอันน่ารื่นรมย์

๖. ยชมานสูตร

ว่าด้วยทานที่ถวายแด่พระสงฆ์มีผลมาก

{๙๒๒} [๒๖๒] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ เขาคิชฌกูฏ ใกล้พระนครราชคฤห์ {๙๒๓} ครั้งนั้นแล ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพเสด็จเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วได้ถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วประทับยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยคาถาว่า

เมื่อสัตว์มนุษย์ทั้งหลายผู้ปรารถนาบุญบูชาอยู่ ทำบุญ ซึ่งมีอุปธิเป็นผล อยู่ ทานที่ให้แล้วในที่ไหนย่อมมีผลมาก พระพุทธเจ้าข้า

{๙๒๔} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

ท่านผู้ปฏิบัติเพื่อมรรค ๔ ประเภท ท่านผู้ตั้งอยู่แล้วในผล ๔ ประเภท นั่นคือพระสงฆ์ ผู้ปฏิบัติตรง ประกอบด้วยปัญญาและศีล

เมื่อสัตว์มนุษย์ทั้งหลายผู้ปรารถนาบุญบูชาอยู่ ทำบุญ ซึ่งมีอุปธิเป็นผลอยู่ ทานที่ให้แล้วในสงฆ์นี้ย่อมมีผลมาก

๗. พุทธวันทนสูตร

ว่าด้วยท้าวสักกะและท้าวสหัมบดีพรหมเข้าเฝ้าพุทธองค์

{๙๒๕} [๒๖๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็สมัยนั้นแล พระผู้มี