๙. ทุติยสักกนมัสนสูตร เล่ม ๑๕

คฤหัสถ์เหล่าใดเป็นผู้ทำบุญ มีศีล เป็นอุบาสก เลี้ยงดูภรรยาโดยชอบธรรม เราก็นมัสการคฤหัสถ์เหล่านั้นด้วยมาตลี

{๙๓๑} มาตลีสังคาหกเทพบุตรกราบทูลว่า

ข้าแต่ท้าวสักกะ ได้ยินว่า บุคคลผู้ที่พระองค์ทรงนมัสการนั้น คงเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในโลกทีเดียว ข้าแต่ท้าววาสวะ ถึงข้าพระองค์ก็ขอนมัสการบุคคลที่พระองค์ทรงนมัสการเหล่านั้นด้วย

{๙๓๒} ท้าวมฆวานสุชัมบดีเทวราชผู้เป็นประมุขของปวงเทพ ครั้นตรัสดังนี้แล้ว ทรงน้อมนมัสการทิศเป็นอันมากแล้ว เสด็จขึ้นราชรถไป

๙. ทุติยสักกนมัสสนสูตร

ว่าด้วยท้าวสักกะนมัสการพระพุทธเจ้า

{๙๓๓} [๒๖๕] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้ว ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพได้ตรัสกะมาตลีสังคาหกเทพบุตรว่า ‘ดูก่อนสหายมาตลี ท่านจงจัดเตรียมรถม้าซึ่งเทียมด้วยม้าอาชาไนย ๑,๐๐๐ ตัว ไว้ เราจะไปยังพื้นที่อุทยานเพื่อชมภูมิภาคอันงดงาม’ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มาตลีสังคาหกเทพบุตรทูลรับพระดำรัสของท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพว่า ‘พระเจ้าข้า พระองค์ผู้ทรงพระเจริญ’ ดังนี้แล้วจัดเตรียมรถม้าซึ่งเทียมด้วยม้าอาชาไนย ๑,๐๐๐ ตัว เสร็จแล้วได้กราบทูลแก่

ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพว่า ‘ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ รถม้าซึ่งเทียมด้วยม้าอาชาไนย ๑,๐๐๐ ตัวสำหรับพระองค์ได้เตรียมไว้เสร็จแล้ว ขอพระองค์ทรงทราบกาล อันควรในบัดนี้เถิด’ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพเมื่อเสด็จลงจากเวชยันต์ปราสาท ทรงประนมอัญชลีนมัสการพระผู้มีพระภาคเจ้าอยู่{๙๓๔} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล มาตลีสังคาหกเทพบุตรได้ทูลถามท้าวสักกะผู้เป็นจอมแห่งเทพด้วยคาถาว่า

ข้าแต่ท้าววาสวะ เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายย่อมนมัสการพระองค์เท่านั้น ข้าแต่ท้าวสักกะเมื่อเป็นเช่นนั้น ผู้ที่ควรบูชาซึ่งพระองค์ทรงนมัสการอยู่เป็นใครกันเล่า{๙๓๕} ท้าวสักกะตรัสว่า

ดูก่อนมาตลี เรานมัสการพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นพระศาสดา มีพระนามไม่ต่ำต้อยในโลกพร้อมทั้งเทวโลก

ดูก่อนมาตลี ท่านเหล่าใดสำรอกราคะ โทสะ และอวิชชาได้แล้ว เป็นพระอรหันตขีณาสพ เรานมัสการท่านเหล่านั้น

ดูก่อนมาตลี ท่านเหล่าใดกำจัดราคะ โทสะ และก้าวล่วงอวิชชาได้แล้ว แต่ยังเป็นพระเสขะอยู่ เป็นผู้ยินดีในการกำจัดวัฏฏะ เป็นผู้ไม่ประมาท ตามศึกษาอยู่ เรานมัสการท่านเหล่านั้น{๙๓๖} มาตลีสังคาหกเทพบุตรกราบทูลว่า

ข้าแต่ท้าวสักกะได้ยินว่า บุคคลที่พระองค์ทรงนมัสการนั้น คงเป็นผู้ประเสริฐที่สุดในโลกทีเดียว ข้าแต่ท้าววาสวะ

ถึงข้าพระองค์ก็ขอนมัสการบุคคลที่พระองค์ทรงนมัสการเหล่านั้นด้วย

{๙๓๗} ท้าวมฆวานสุชัมบดีเทวราชผู้เป็นประมุขของปวงเทพ ครั้นตรัสดังนี้แล้ว ทรงน้อมนมัสการทิศเป็นอันมากแล้ว เสด็จขึ้นราชรถไป

๑๐. ตติยสักกนมัสสนสูตร

ว่าด้วยท้าวสักกะนมัสการพระสงฆ์

{๙๓๘} [๒๖๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้ว ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพได้ตรัสกะมาตลีสังคาหกเทพบุตรว่า ‘ดูก่อนสหายมาตลี ท่านจงจัดเตรียมรถม้าซึ่งเทียมด้วยม้าอาชาไนย ๑,๐๐๐ ตัวไว้ เราจะไปยังพื้นที่อุทยานเพื่อชมภูมิภาคอันงดงาม”

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มาตลีสังคาหกเทพบุตรทูลรับพระดำรัสของท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพว่า ‘พระเจ้าข้า พระองค์ผู้ทรงพระเจริญ’ ดังนี้แล้ว จัดเตรียมรถม้าซึ่งเทียมด้วยม้าอาชาไนย ๑,๐๐๐ ตัว เสร็จแล้วได้กราบทูลแก่ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพว่า ‘ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์ รถม้าซึ่งเทียมด้วยม้าอาชาไนย ๑,๐๐๐ ตัวสำหรับพระองค์ได้เตรียมไว้เสร็จแล้ว ขอพระองค์ทรงทราบกาลอันควรในบัดนี้เถิด’ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล ท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพเมื่อเสด็จลงจากเวชยันตปราสาท ทรงประนมอัญชลีนมัสการพระภิกษุสงฆ์อยู่

{๙๓๙} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ครั้งนั้นแล มาตลีสังคาหกเทพบุตรได้ทูลถามท้าวสักกะผู้เป็นจอมเทพด้วยคาถาว่า