๑๐. กัปปปัญหา เล่ม ๒๕

(กัปปมาณพทูลถามดังนี้)

ข้าแต่พระองค์ผู้นิรทุกข์

ขอพระองค์โปรดตรัสบอกที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย

ผู้ดำรงอยู่ท่ามกลางสระ

ผู้ถูกชราและมัจจุราชครอบงำ

ในขณะเกิดห้วงน้ำอันเป็นมหันตภัย

อนึ่ง ขอพระองค์โปรดตรัสบอกที่พึ่ง

โดยวิธีที่ทุกข์นี้จะไม่พึงมีแก่ข้าพระองค์อีก

(พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า กัปปะ)

เราจะบอกที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลาย

ผู้ดำรงอยู่ท่ามกลางสระ

ผู้ถูกชราและมัจจุราชครอบงำ

ในขณะเกิดห้วงน้ำอันเป็นมหันตภัย

เราจะบอกที่พึ่งแก่เธออีก

เราเรียกนิพพานซึ่งไม่มีกิเลสเครื่องกังวล

ไม่มีเครื่องยึดมั่นนี้นั้นว่า เป็นที่พึ่งอันไม่มีที่พึ่งอื่นยิ่งกว่า

(เพราะ)นิพพานเป็นที่สิ้นไปแห่งชราและมัจจุราช

ชนเหล่าใดมีสติ รู้นิพพานนั้นแล้ว

เห็นธรรม ดับกิเลสได้แล้ว

ชนเหล่านั้นก็ไม่ไปตามอำนาจของมาร ไม่ไปบำรุงมาร

กัปปมาณวกปัญหาที่ ๑๐ จบ