พระวินัยปิฎก ปริวาร · วีสติวาร
อธิกรณปัจจยวาร ที่ ๕ เล่ม ๘
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๗๘–๘๘๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๗ ในวีสติวารมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระวินัยปิฎก ปริวาร วีสติวาร อธิกรณปัจจยวาร ที่ ๕ (ฉบับหลวง เล่ม ๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๑๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๘)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๘ หน้า ๓๓๕–๓๓๙
๕. อธิกรณปัจจวาร
วาระว่าด้วยเพราะปัจจัยคืออธิกรณ์
{๘๗๘} [๒๘๘] ถาม : เพราะปัจจัยคือวิวาทาธิกรณ์ ต้องอาบัติเท่าไร
ตอบ : เพราะปัจจัยคือวิวาทาธิกรณ์ต้องอาบัติ ๒ ตัว คือ
๑. ด่าอุปสัมบัน ต้องอาบัติปาจิตตีย์
๒. ด่าอนุปสัมบัน ต้องอาบัติทุกกฏ
เพราะปัจจัยคือวิวาทาธิกรณ์ ต้องอาบัติ ๒ ตัวเหล่านี้
ถาม : อาบัติเหล่านั้นจัดเป็นวิบัติอะไร บรรดาวิบัติ ๔ ... ระงับด้วย สมถะเท่าไร บรรดาสมถะ ๗ตอบ : อาบัติเหล่านั้นจัดเป็นวิบัติ ๑ บรรดาวิบัติ ๔ คือ เป็นอาจารวิบัติ สงเคราะห์ด้วยกองอาบัติ ๒ กอง บรรดากองอาบัติ ๗ คือ ด้วยกองอาบัติปาจิตตีย์ก็มี ด้วยกองอาบัติทุกกฏก็มี เกิดขึ้นด้วยสมุฏฐาน ๓ บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ คือ เกิดทางกายกับจิต มิใช่ทางวาจาก็มี เกิดทางวาจากับจิต มิใช่ทางกายก็มี เกิดทางกาย วาจา และจิตก็มี เป็นอาปัตตาธิกรณ์ บรรดาอธิกรณ์ ๔ ระงับด้วยสมถะ ๓ บรรดาสมถะ ๗ คือ ด้วยสัมมุขาวินัยกับปฏิญญาตกรณะก็มี ด้วยสัมมุขาวินัยกับติณวัตถารกะก็มี{๘๗๙} [๒๘๙] ถาม : เพราะปัจจัยคืออนุวาทาอธิกรณ์ ต้องอาบัติเท่าไร
ตอบ : เพราะปัจจัยคืออนุวาทาอธิกรณ์ ต้องอาบัติ ๓ ตัว คือ
๑. ภิกษุโจทภิกษุด้วยอาบัติปาราชิกไม่มีมูล ต้องอาบัติสังฆาทิเสส
๒. โจทด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูล ต้องอาบัติปาจิตตีย์
๓. โจทด้วยอาจารวิบัติไม่มีมูล ต้องอาบัติทุกกฏ
เพราะปัจจัยคืออนุวาทาธิกรณ์ ต้องอาบัติ ๓ ตัว เหล่านี้
ถาม : อาบัติเหล่านั้นจัดเป็นวิบัติอะไร บรรดาวิบัติ ๔ ... ระงับ ด้วยสมถะเท่าไร บรรดาสมถะ ๗
ตอบ : อาบัติเหล่านั้นจัดเป็นวิบัติ ๒ บรรดาวิบัติ ๔ คือ เป็นศีลวิบัติก็มี เป็นอาจารวิบัติก็มี สงเคราะห์ด้วยกองอาบัติ ๓ กอง บรรดากองอาบัติ ๗ คือ ด้วยกองอาบัติสังฆาทิเสสก็มี ด้วยกองอาบัติปาจิตตีย์ก็มี ด้วยกองอาบัติทุกกฏก็มี เกิดขึ้นด้วยสมุฏฐาน ๓ บรรดาสมุฏฐานแห่ง อาบัติ ๖ คือ เกิดทางกายกับจิต มิใช่ทางวาจาก็มี เกิดทางวาจากับจิต มิใช่ทางกายก็มี เกิดทางกาย วาจา และจิตก็มี จัดเป็นอาปัตตาธิกรณ์ บรรดาอธิกรณ์ ๔ ระงับด้วยสมถะ ๓ บรรดาสมถะ ๗ คือ ด้วยสัมมุขาวินัย กับปฏิญญาตกรณะก็มี ด้วยสัมมุขาวินัยกับติณวัตถารกะก็มี{๘๘๐} [๒๙๐] ถาม : เพราะปัจจัยคืออาปัตตาธิกรณ์ ต้องอาบัติเท่าไร
ตอบ : เพราะปัจจัยคืออาปัตตาธิกรณ์ ต้องอาบัติ ๔ ตัว คือ
๑. ภิกษุณีรู้อยู่ปิดอาบัติปาราชิก ต้องอาบัติปาราชิก
๒. สงสัย ปิดไว้ ต้องอาบัติถุลลัจจัย
๓. ภิกษุปิดอาบัติสังฆาทิเสส ต้องอาบัติปาจิตตีย์
๔. ปิดอาจารวิบัติ ต้องอาบัติทุกกฏ
เพราะปัจจัยคืออาปัตตาธิกรณ์ ต้องอาบัติ ๔ ตัวเหล่านี้
ถาม : อาบัติเหล่านั้น จัดเป็นวิบัติอะไร บรรดาวิบัติ ๔ ... ระงับ ด้วยสมถะเท่าไร บรรดาสมถะ ๗
ตอบ : อาบัติเหล่านั้นจัดเป็นวิบัติ ๒ บรรดาวิบัติ ๔ คือ เป็นศีลวิบัติก็มี เป็นอาจารวิบัติก็มี สงเคราะห์ด้วยกองอาบัติ ๔ กอง บรรดากองอาบัติ ๗ คือ ด้วยกองอาบัติปาราชิกก็มี ด้วยกองอาบัติถุลลัจจัยก็มี ด้วยกองอาบัติปาจิตตีย์ก็มี ด้วยกองอาบัติทุกกฏก็มี เกิดขึ้นด้วยสมุฏฐาน ๑ บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ คือ เกิดทางกายวาจาและจิต เป็นอาปัตตาธิกรณ์
บรรดาอธิกรณ์ ๔ ระงับด้วยสมถะ ๓ บรรดาสมถะ ๗ คือ ด้วยสัมมุขาวินัย กับปฏิญญาตกรณะก็มี ด้วยสัมมุขาวินัยกับติณวัตถารกะก็มี{๘๘๑} [๒๙๑] ถาม : เพราะปัจจัยคือกิจจาธิกรณ์ ต้องอาบัติเท่าไร
ตอบ : เพราะปัจจัยคือกิจจาธิกรณ์ ต้องอาบัติ ๕ ตัว คือ
๑. ภิกษุณีประพฤติตามภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกวัตร ไม่ยอมสละการกระทำจนสงฆ์สวดสมนุภาสน์ครบสามจบ จบญัตติ เป็นทุกกฏ
๒. จบกรรมวาจา ๒ ครั้ง เป็นถุลลัจจัย
๓. จบกรรมวาจาครั้งสุดท้าย ต้องอาบัติปาราชิก
๔. ภิกษุประพฤติตามภิกษุผู้ทำลายสงฆ์ ไม่ยอมสละการกระทำ จนสงฆ์สวดสมนุภาสน์ครบสามจบ ต้องอาบัติสังฆาทิเสส๕. ไม่สละทิฏฐิอันชั่วช้า จนสงฆ์สวดสมนุภาสน์ครบสามจบ ต้องอาบัติปาจิตตีย์
เพราะปัจจัยคือกิจจาธิกรณ์ ต้องอาบัติ ๕ ตัวเหล่านี้
ถาม : อาบัติเหล่านั้นจัดเป็นวิบัติอะไร บรรดาวิบัติ ๔ ... ระงับด้วยสมถะเท่าไร บรรดาสมถะ ๗ตอบ : อาบัติเหล่านั้นจัดเป็นวิบัติ ๒ บรรดาวิบัติ ๔ คือ เป็นศีลวิบัติก็มี เป็นอาจารวิบัติก็มี สงเคราะห์ด้วยกองอาบัติ ๕ กอง บรรดากองอาบัติ ๗ คือ ด้วยกองอาบัติปาราชิกก็มี ด้วยกองอาบัติสังฆาทิเสสก็มี ด้วยกองอาบัติถุลลัจจัยก็มี ด้วยกองอาบัติปาจิตตีย์ก็มี ด้วยกองอาบัติทุกกฏก็มี เกิดขึ้นด้วยสมุฏฐาน ๑ บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ คือ เกิดทางกายวาจาและจิต เป็นอาปัตตาธิกรณ์ บรรดาอธิกรณ์ ๔ ระงับด้วยสมถะ ๓ บรรดาสมถะ ๗ คือ ด้วยสัมมุขาวินัยกับปฏิญญาตกรณะก็มี ด้วยสัมมุขาวินัยกับติณวัตถารกะก็มี
{๘๘๒} ถาม : เว้นอาบัติ ๗ และเว้นกองอาบัติ ๗ เสีย อาบัตินอกนั้นจัดเป็นวิบัติอะไร บรรดาวิบัติ ๔ สงเคราะห์ด้วยกองอาบัติกองไหน บรรดากองอาบัติ ๗ เกิดขึ้นด้วยสมุฏฐานเท่าไร บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ จัดเป็นอธิกรณ์อะไร บรรดาอธิกรณ์ ๔ ระงับด้วยสมถะเท่าไร บรรดาสมถะ ๗
ตอบ : เว้นอาบัติ ๗ และเว้นกองอาบัติ ๗ เสีย อาบัตินอกนั้นไม่จัดเป็นวิบัติข้อไหน บรรดาวิบัติ ๔ ไม่สงเคราะห์ด้วยกองอาบัติกองไหน บรรดากองอาบัติ ๗ ไม่เกิดขึ้นด้วยสมุฏฐานไหน บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ ไม่จัดเป็นอธิกรณ์ข้อไหน บรรดาอธิกรณ์ ๔ ไม่ระงับด้วยสมถะข้อไหน บรรดาสมถะ ๗ ข้อ นั้นเป็นเพราะเหตุไร เพราะเว้นอาบัติ ๗ และเว้นกองอาบัติ ๗ เสีย ก็ไม่มีอาบัติอย่างอื่น
จบ อธิกรณปัจจยวารที่ ๕
จบ อันตรเปยยาล
หัวข้อบอกวาร
{๘๘๓} กติปุจฉาวาร ๑ สมุฏฐานวาร ๑ กตาปัตติวาร ๑ อาปัตติสมุฏฐานวาร ๑ วิปัตติวาร ๑ กับอธิกรณวาร ๑
จบ หัวข้อบอกวาร
ว่าด้วยประเภทแห่งสมถะ
๖. ปริยายวาร
วาระว่าด้วยคำถาม-ตอบบรรยายอธิกรณ์
{๘๘๔} [๒๙๒] วิวาทาธิกรณ์มีอะไรเป็นประธาน มีฐานเท่าไร มีวัตถุเท่าไร มีภูมิเท่าไร มีเหตุเท่าไร มีมูลเท่าไร ภิกษุวิวาทกันด้วยอาการเท่าไร วิวาทาธิกรณ์ระงับด้วยสมถะเท่าไรอนุวาทาธิกรณ์มีอะไรเป็นประธาน มีฐานเท่าไร มีวัตถุเท่าไร มีภูมิเท่าไร มีเหตุเท่าไร มีมูลเท่าไร ภิกษุโจทด้วยอาการเท่าไร อนุวาทาธิกรณ์ ระงับด้วยสมถะเท่าไรอาปัตตาธิกรณ์มีอะไรเป็นประธาน มีฐานเท่าไร มีวัตถุเท่าไร มีภูมิเท่าไรมีเหตุเท่าไร มีมูลเท่าไร ภิกษุต้องอาบัติด้วยอาการเท่าไร อาปัตตาธิกรณ์ระงับด้วยสมถะเท่าไรกิจจาธิกรณ์มีอะไรเป็นประธาน มีฐานเท่าไร มีวัตถุเท่าไร มีภูมิเท่าไร มีเหตุเท่าไร มีมูลเท่าไร กิจเกิดด้วยอาการเท่าไร กิจจาธิกรณ์ ระงับด้วยสมถะเท่าไร{๘๘๕} [๒๙๓] ถาม : วิวาทาธิกรณ์มีอะไรเป็นประธาน
ตอบ : มีความโลภ ความโกรธ ความหลงเป็นประธาน มีความไม่โลภ ความไม่โกรธ ความไม่หลงเป็นประธาน
ถาม : มีฐานเท่าไร
ตอบ : มีฐาน คือ เรื่องทำความแตกกัน ๑๘
- ๑มี ๑๖ หัวข้อ โดยนับข้อเลขต่อจากอันตรเปยยาล เริ่มจากข้อ ๖. ปริยายวาร
จบ อธิกรณปัจจยวาร ที่ ๕