พระวินัยปิฎก ปริวาร · มหาวิภังค์ ๑๖ มหาวาร
สมุฏฐานวารที่ ๕ เล่ม ๘
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๐๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๓/๑๖ ในมหาวิภังค์ ๑๖ มหาวารมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระวินัยปิฎก ปริวาร มหาวิภังค์ ๑๖ มหาวาร สมุฏฐานวารที่ ๕ (ฉบับหลวง เล่ม ๘ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๘ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๑๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๘)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๘ หน้า ๑๗๖–๑๗๖
๕. สมุฏฐานวาร
คำถามและคำตอบในปาราชิกกัณฑ์-เสขิยกัณฑ์
{๕๐๗} [๑๙๗] ถาม : อาบัติเพราะปัจจัยคือเสพเมถุนธรรมเกิดขึ้นด้วยสมุฏฐานเท่าไร บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖
ตอบ : อาบัติเพราะปัจจัยคือเสพเมถุนธรรมเกิดขึ้นด้วยสมุฏฐานอย่าง ๑ บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ คือ เกิดทางกายกับจิต มิใช่ทางวาจาถาม : อาบัติเพราะปัจจัยคืออาศัยความไม่เอื้อเฟื้อถ่ายอุจจาระ ถ่ายปัสสาวะ หรือบ้วนเขฬะลงในนํ้าเกิดขึ้นด้วยสมุฏฐานเท่าไร บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ตอบ : อาบัติเพราะปัจจัยคืออาศัยความไม่เอื้อเฟื้อถ่ายอุจจาระ ถ่ายปัสสาวะ หรือบ้วนเขฬะลงในนํ้าเกิดขึ้นด้วยสมุฏฐานอย่าง ๑ บรรดาสมุฏฐานแห่งอาบัติ ๖ คือ เกิดทางกายกับจิต มิใช่ทางวาจา
จบ สมุฏฐานวารที่ ๕
๖. อธิกรณวาร
คำถามและคำตอบในปาราชิกกัณฑ์-เสขิยกัณฑ์
{๕๐๘} [๑๙๘] ถาม : อาบัติเพราะปัจจัยคือเสพเมถุนธรรมเป็นอธิกรณ์อะไร บรรดาอธิกรณ์ ๔
ตอบ : อาบัติเพราะปัจจัยคือเสพเมถุนธรรมเป็นอาปัตตาธิกรณ์ บรรดาอธิกรณ์ ๔
จบ สมุฏฐานวารที่ ๕