พระอภิธรรมปิฎก · วรรคที่ ๒๑
อิทธิกถา เล่ม ๓๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๘๔๑–๑๘๔๔ (Royal Thai)4/16 in วรรคที่ ๒๑4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ วรรคที่ ๒๑ อิทธิกถา (Royal Thai Volume 37 · Mahachula Volume 37 · Mahamakut Volume 81 · Chaloem Phrakiat Volume 37)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 37, pp. 987–989
ป. ถ้าอย่างนั้น การที่พระโยคียังไม่ละสังโยชน์บางอย่างแล้วบรรลุอรหัตตผลก็ต้องมีอยู่
จบ สังโยชนกถา
(๒๐๓) ๔. อิทธิกถา
ว่าด้วยเรื่องฤทธิ์
{๑๘๔๑} [๘๘๓] สกวาทีถามว่า ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์ของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่หรือ ?
ส. ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์ว่าต้นไม้จงมีใบเป็นนิจของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่หรือ ?
ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...
ส. ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์ว่าต้นไม้จงมีดอกเป็นนิจ ... ต้นไม้จงมีผลเป็นนิจ ... สถานที่นี้จงมีความสว่างเป็นนิจ ... จงมีความปลอดโปร่งเป็นนิจ ... จงมีภิกษาหาได้ง่ายเป็นนิจ ... จงมีฝนดีเป็นนิจของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่หรือ ?
ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...
ส. ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์ของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่หรือ ?
ป. ถูกแล้ว
- ๑ปรวาที ในกถานี้หมายถึงพวกภิกษุนิกายอันธกะ ซึ่งมีความเห็นว่า ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์ของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๓๑๖)
ส. ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์ว่าผัสสะเกิดขึ้นแล้วอย่าดับไปของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่หรือ ?
ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...
ส. ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์ว่าเวทนา ... สัญญา ... เจตนา ... จิต ... ศรัทธา ... วิริยะ ... สติ ... สมาธิ ... ปัญญาเกิดขึ้นแล้วอย่าดับไปของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่หรือ ?
ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...
{๑๘๔๒} ส. ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์ของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่หรือ ?
ป. ถูกแล้ว
ส. ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์วารูปจงเป็นของเที่ยง ... เวทนา ... สัญญา ... สังขาร ... วิญญาณจงเป็นของเที่ยงของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่หรือ ?
ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...
{๑๘๔๓} ส. ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์ของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่หรือ ?
ป. ถูกแล้ว
ส. ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์ว่าสัตว์ทั้งหลายซึ่งมีความเกิดเป็นธรรมดาอย่าเกิดเลย ... ว่าสัตว์ทั้งหลายซึ่งมีความแก่เป็นธรรมดาอย่าแก่เลย ... ว่าสัตว์ทั้งหลายซึ่งมีความเจ็บเป็นธรรมดาอย่าเจ็บเลย ... ว่าสัตว์ทั้งหลายซึ่งมีความตายเป็นธรรมดาอย่าตายเลย ของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่หรือ ?
ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...
{๑๘๔๔} [๘๘๔] ป. ท่านไม่ยอมรับว่า “ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์ของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่หรือ ?
ส. ถูกแล้ว
ป. ท่านพระปิลินทวัจฉะได้อธิษฐานปราสาทของพระเจ้าพิมพิสารจอมเสนามาคธราชว่าจงเป็นทอง และปราสาทนั้นก็ได้เป็นทองไปจริง มิใช่หรือ ?
ส. ถูกแล้ว
ป. หากว่า ท่านพระปิลินทวัจฉะได้อธิษฐานปราสาทของพระเจ้าพิมพิสารจอมเสนามาคธราชว่าจงเป็นทอง และปราสาทนั้นก็ได้เป็นทองไปจริง ๆ ด้วยเหตุนั้น ท่านก็ควรยอมรับว่า “ฤทธิ์ที่เป็นเหตุสำเร็จความประสงค์ของพระพุทธเจ้าหรือของพระสาวกมีอยู่”
จบ อิทธิกถา
(๒๐๔) ๕. พุทธกถา
ว่าด้วยเรื่องพระพุทธเจ้า
{๑๘๔๕} [๘๘๕] สกวาทีถามว่า พระพุทธเจ้ากับพระพุทธเจ้าด้วยกันยังมียิ่งหย่อนกว่ากันหรือ ?
ส. โดยสติปัฏฐานหรือ ?
ป. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...
- ๑ปรวาที ในกถานี้หมายถึงพวกภิกษุนิกายอันธกะ ซึ่งมีความเห็นว่า ระหว่างพระพุทธเจ้าด้วยกันยังมีความยิ่งและหย่อนกว่ากันในด้านพุทธธรรม โดยฝ่ายสกวาทีเห็นว่า เว้น ๓ อย่าง คือ ขนาดพระพุทธสรีระ พระชนมายุ และพระรัศมี พุทธรรมไม่ยิ่งไม่หย่อนกว่ากัน (อภิ.ปญฺจ.อ. ๓๑๖)
End of อิทธิกถา