arnon.worldSign in

พระอภิธรรมปิฎก · วรรคที่ ๑๒

สัตตมภวิกกถา เล่ม ๓๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๕๑๒ (Royal Thai)9/9 in วรรคที่ ๑๒4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

_______

๑๒. ทฺวาทสมวคฺค

(๑๒๕) ๑๐. สตฺตมภวิกกถา

๑๐. สัตตมภวิกกถา (๑๒๕)

ว่าด้วยบุคคลผู้มีภพที่ ๗

พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ วรรคที่ ๑๒ สัตตมภวิกกถา (Royal Thai Volume 37 · Mahachula Volume 37 · Mahamakut Volume 81 · Chaloem Phrakiat Volume 37)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 37, pp. 394–395 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 37, pp. 708–708

บาลี (มหาจุฬาฯ)

*น วตฺตพฺพํ “สตฺตมภวิกสฺส ปุคฺคลสฺส ปหีนา ทุคฺคตี”ติ? อามนฺตา. สตฺตมภวิโก ปุคฺคโล นิรยํ อุปปชฺเชยฺย. ติรจฺฉานโยนึ อุปปชฺเชยฺย. เปตฺติวิสยํ อุปปชฺเชยฺยาติ? น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ เตน หิ สตฺตมภวิกสฺส ปุคฺคลสฺส ปหีนา ทุคฺคตีติ. สตฺตมภวิกกถา นิฏฺฐิตา. ทฺวาทสโม วคฺโค. ตสฺสุทฺทานํ

สํวโร กมฺมํ ตเถว อสํวโร, สพฺพกมฺมํ สวิปากํ,

สทฺโท วิปาโก, สฬายตนํ วิปาโก, สตฺตกฺขตฺตุํปรโม

ปุคฺคโล สตฺตกฺขตฺตุํปรมตา นิยโต, โกลํโกโล ปุคฺคโล

โกลํโกลตา นิยโต, เอกพีชี ปุคฺคโล เอกพีชิตา นิยโต,

ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล สญฺจิจฺจ ปาณํ ชีวิตา โวโรเปยฺย,

ทิฏฺฐิสมฺปนฺนสฺส ปุคฺคลสฺส ปหีนา ทุคฺคติ, ตเถว

สตฺตมภวิกสฺสาติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ปร. ท่านไม่ยอมรับว่า “บุคคลผู้มีภพที่ ๗ ละทุคติได้” ใช่ไหม

สก. ใช่

ปร. บุคคลผู้มีภพที่ ๗ พึงเกิดในนรก ในกำเนิดดิรัจฉาน ในภูมิแห่งเปรตได้ ใช่ไหมสก. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ

ปร. ดังนั้น บุคคลผู้มีภพที่ ๗ จึงละทุคติได้

สัตตมภวิกกถา จบ

ทวาทสมวรรค จบ

รวมกถาที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สังวโรกัมมันติกถา ๒. กัมมกถา

๓. สัทโทวิปาโกติกถา ๔. สฬายตนกถา

๕. สัตตักขัตตุปรมกถา ๖. โกลังโกลกถา

๗. เอกพีชีกถา ๘. ชีวิตาโวโรปนกถา

๙. ทุคคติกถา ๑๐. สัตตมภวิกกถา

Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
  1. 1ปร. หมายถึงภิกษุในนิกายอุตตราปถกะ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๖๕๓/๒๖๖)
  2. 2เพราะมีความเห็นว่า พระโสดาบันผู้จะบรรลุอรหัตตผลในภพที่ ๗ (พระโสดาบันประเภทสัตตักขัตตุปรมะ) ยังละตัณหา คือ ยินดี รักใคร่ในสัตว์ดิรัจฉานไม่ได้ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๖๕๓/๒๖๖)

End of สัตตมภวิกกถา