๓. อันนสูตร เล่ม ๑๕

อนฺนเมวาภินนฺทนฺติ อุภเย เทวมานุสา

อถ โก นาม โส ยกฺโข ยํ อนฺนํ นาภินนฺทตีติ.

เย นํ ททนฺติ สทฺธาย วิปฺปสนฺเนน เจตสา

ตเมว อนฺนํ ภชติ อสฺมึ โลเก ปรมฺหิ จ.

ตสฺมา วิเนยฺย มจฺเฉรํ ทชฺชา ทานํ มลาภิภู

ปุญฺญานิ ปรโลกสฺมึ ปติฏฺฐา โหนฺติ ปาณินนฺติ.

เทวดากล่าวว่า

เทวดาและมนุษย์ทั้งสองพวก

ต่างก็พอใจข้าวด้วยกันทั้งนั้น

ส่วนผู้ที่ไม่พอใจข้าว ชื่อว่ายักษ์โดยแท้

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

ชนเหล่าใดมีใจเลื่อมใสให้ข้าวนั้นด้วยศรัทธา

ข้าวนั้นเองย่อมค้ำชูชนเหล่านั้นทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

เพราะเหตุนั้น บุคคลพึงกำจัดความตระหนี่

ครอบงำมลทินแล้วให้ทานเถิด

เพราะบุญเป็นที่พึ่งของสัตว์ทั้งหลายในโลกหน้า

อันนสูตรที่ ๓ จบ