๙. อิจฉาสูตร เล่ม ๑๕

๘. ปิหิตสูตร

[๑๙๒] เทวดาทูลถามว่า

โลกอันอะไรหนอปิดไว้ โลกตั้งอยู่

แล้วในอะไร โลกอันอะไรหนอดักไว้ อัน

อะไรหนอล้อมไว้.

[๑๙๓] พระผู้มีพระภาคเจ้าตอบว่า

โลกอันมฤตยูปิดไว้ โลกตั้งอยู่แล้ว

ในทุกข์ โลกอันตัณหาดักไว้ อันชราล้อม

ไว้.

ในปิหิตสูตรที่ ๘ ก็คือปัญหาที่ ๗ นั้นนั่นแหละ เทวดาทูลถามด้วยสามารถแห่งปัญหาอันกำหนดเอาเนื้อความข้างล่างสลับกับเนื้อความข้างบน.

๙. อิจฉาสูตร

[๑๙๔] เทวดาทูลถามว่า

โลกอันอะไรผูกไว้ เพราะกำจัดอะไร

เสียจึงจะหลุดพ้น เพราะละอะไรได้ขาด

จึงตัดเครื่องผูกได้ทุกอย่าง.

[๑๙๕] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

โลกอันความอยากผูกไว้ เพราะ

กำจัดความอยากเสียได้ จึงหลุดพ้น เพราะ

ละความอยากได้ขาด จึงตัดเครื่องผูกได้

ทั้งหมด.

บททั้งปวงในอิจฉาสูตรที่ ๙ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้นแล.

๑๐. โลกสูตร

[๑๙๖] เทวดาทูลถามว่า

เมื่ออะไรเกิดขึ้น โลกจึงเกิดขึ้น โลก

ย่อมชมเชยในอะไร โลกยึดถือซึ่งอะไร

โลกย่อมเดือดร้อนเพราะอะไร.

[๑๙๗] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า

เมื่ออายตนะ ๖ เกิดขึ้น โลกจึงเกิด

ขึ้น โลกย่อมทำความชมเชยในอายตนะ ๖

โลกยึดถืออายตนะ ๖ นั่นแหละ โลกย่อมเดือดร้อนเพราะอายตนะ ๖

จบโลกสูตร

จบ อันธวรรค ที่ ๗