๓. อุปเนยยสูตร เล่ม ๑๕

สาวตฺถินิทานํ. เอกมนฺตํ ฐิตา โข สา เทวตา ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ “อุปนียติ ชีวิตมปฺปมายุํ๔

ชรูปนีตสฺส น สนฺติ ตาณา

เอตํ ภยํ มรเณ เปกฺขมาโน

ปุญฺญานิ กยิราถ สุขาวหานี”ติ.

อุปนียติ ชีวิตมปฺปมายุํ (๑)

ชรูปนีตสฺส น สนฺติ ตาณา

เอตํ ภยํ มรเณ เปกฺขมาโน

โลกามิสํ ปชเห สนฺติเปกฺโขติ.

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี

เทวดานั้นยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่าชีวิตถูกชรานำเข้าไป อายุจึงสั้น

ผู้ที่ถูกชรานำเข้าไปแล้วไม่มีเครื่องต้านทาน

บุคคลพิจารณาเห็นภัยนี้ในมรณะ

ควรทำบุญที่นำความสุขมาให้

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า

ชีวิตถูกชรานำเข้าไป อายุจึงสั้น

ผู้ที่ถูกชรานำเข้าไปแล้วไม่มีเครื่องต้านทาน

บุคคลพิจารณาเห็นภัยนี้ในมรณะ

ควรละโลกามิส มุ่งสู่สันติ เถิด

อุปนียสูตรที่ ๓ จบ