พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค
๓. มิตตสูตร เล่ม ๑๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๖๒–๑๖๓ (Royal Thai)3/10 in ชราวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
ตติยํ มิตฺตสุตฺตํ
มิตตสูตรที่ ๓
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค มิตตสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
กึสุ ปสวโต ๑ มิตฺตํ กึสุ มิตฺตํ สเก ฆเร
กึ มิตฺตํ อตฺถชาตสฺส กึ มิตฺตํ สมฺปรายิกนฺติ ฯ
เทวดาทูลถามว่า
อะไรหนอเป็นมิตรของคนเดินทาง อะไรหนอเป็นมิตรในเรือนของตนอะไรเป็นมิตรของคนมีธุระเกิดขึ้น อะไรหนอเป็นมิตรติดตามไปถึงภพหน้า ฯ
สตฺโถ ปสวโต ๒ มิตฺตํ มาตา มิตฺตํ สเก ฆเร
สหาโย อตฺถชาตสฺส โหติ มิตฺตํ ปุนปฺปุนํ
สยํ กตานิ ปุญฺญานิ ตํ มิตฺตํ สมฺปรายิกนฺติ ฯ
๑ สี. ม. ปวสโต ฯ ยุ. ปถวโต ฯ ๒ สี. ปญฺจสโต ฯ
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
พวกเกวียน พวกโคต่างเป็นมิตรของคนเดินทาง มารดาเป็นมิตรในเรือนของตน สหายเป็นมิตรของคนผู้มีธุระเกิดขึ้นเนืองๆ บุญที่ตนทำเองเป็นมิตรติดตามไปถึงภพหน้า ฯ
End of ๓. มิตตสูตร