ปุณณิกาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

อุทกหารี (๑) อหํ สีเต สทา อุทกโมตรึ

อยฺยานํ ทณฺฑภยภีตา วาจาโทสภยทฺทิตา.

เราเป็นคนตักน้ำ กลัวต่อภัยคืออาชญาของนาย

ถูกภัยคือวาจาและโทสะของนายบีบคั้นแล้ว

จึงลงตักน้ำเป็นประจำ แม้หน้าหนาว

กสฺส พฺราหฺมณ ตฺวํ ภีโต สทา อุทกโมตริ

เวธมาเนหิ คตฺเตหิ สีตํ เวทยเส ภุสํ.

ท่านพราหมณ์ ท่านกลัวอะไรนะ จึงลงอาบน้ำเป็นประจำ

ทั้งมีตัวสั่นเทา ประสบความหนาวอย่างหนัก

(พราหมณ์กล่าวตอบด้วยภาษิตเหล่านี้ว่า)

ชานนฺตี จ ตวํ โภติ ปุณฺณิเก ปริปุจฺฉสิ

กโรนฺตํ กุสลํ กมฺมํ รุนฺธนฺตํ กตปาปกํ.

แม่ปุณณาผู้เจริญ ก็ท่านรู้อยู่ว่า

ฉันกำลังทำกุศลกรรมอันจะปิดกั้นบาปกรรม

ที่ตัวได้ก่อไว้ ยังจะสอบถามอีก

โย จ วุฑฺโฒ ทหโร วา ปาปกมฺมํ ปกุพฺพติ

อุทกาภิเสจนา โสปิ ปาปกมฺมา ปมุจฺจติ.

ผู้ใดไม่ว่าแก่หรือหนุ่มก่อบาปกรรมไว้

แม้ผู้นั้นย่อมพ้นจากบาปกรรมได้อย่างสิ้นเชิงก็เพราะการอาบน้ำ

(พระปุณณาเถรีกล่าวภาษิตเหล่านี้ว่า)

โก นุ เต อิทมกฺขาสิ อชานนฺตสฺส อชานโก

อุทกาภิเสจนา นาม ปาปกมฺมา ปมุจฺจติ.

ใครหนอช่างไม่รู้ มาบอกความนี้แก่ท่านซึ่งไม่รู้ว่า

คนจะพ้นจากบาปกรรมได้ก็เพราะการอาบน้ำ

สคฺคํ นูน คมิสฺสนฺติ สพฺเพ มณฺฑูกกจฺฉปา

นาคา จ สุํสุมารา จ เย จญฺเญ อุทเก จรา.

พวกกบ เต่า งู จระเข้ และสัตว์เหล่าอื่น

ที่เที่ยวหากินอยู่ในน้ำทั้งหมดก็คงพากันไปสวรรค์แน่แท้

โอรพฺภิกา สูกริกา มจฺฉิกา มิคพนฺธกา

โจรา จ วชฺฌฆาตา จ เย จญฺเญ ปาปกมฺมิโน

อุทกาภิเสจนา (๑) เตปิ ปาปกมฺมา ปมุจฺจเร.

คนฆ่าแกะ คนฆ่าสุกร ชาวประมง พรานเนื้อ

โจร เพชฌฆาต และคนที่ก่อบาปกรรมอื่น ๆ แม้เหล่านั้น

ก็จะพึงพ้นจากบาปกรรมได้เพราะการอาบน้ำ

สเจ อิมา นทิโย เต ปาปํ ปุพฺเพ กตํ (๑) วเหยฺยุํ

ปุญฺญํปิมา วเหยฺยุํ เต เตน ตฺวํ ปริพาหิโร.

ถ้าแม่น้ำเหล่านี้จะพึงนำบาปที่ท่านก่อไว้แต่ก่อนไปได้

แม่น้ำเหล่านี้ก็จะพึงนำทั้งบุญของท่านไปด้วย

ท่านก็จะพึงเป็นผู้ห่างจากบุญกรรมนั้นไป

ยสฺส พฺราหฺมณ ตฺวํ ภีโต สทา อุทกโมตริ

ตเมว พฺรเหฺม มากาสิ มา เต สีตํ ฉวึ หเน.

ท่านพราหมณ์ ท่านกลัวบาปใด จึงลงอาบน้ำเป็นประจำ

ท่านก็อย่าได้ทำบาปอันนั้น

ขอความหนาวเย็นอย่าได้ทำลายผิวท่านเลย

(พราหมณ์กล่าวตอบด้วยภาษิตว่า)

กุมคฺคปฏิปนฺนํ มํ อริยมคฺคํ สมานยิ

อุทกาภิเสจนํ (๑) โภติ อิมํ สาฏกํ (๒) ททามิ เต.

ท่านนำฉันผู้เดินทางผิดมาสู่ทางที่พระอริยะเดินแล้วด้วยดี

แม่ปุณณาผู้เจริญ ฉันขอถวายผ้าสาฏกสำหรับสรงน้ำนี้แก่ท่าน

(พระปุณณาเถรีได้กล่าวตอบด้วยภาษิตเหล่านี้ว่า)

ตุเยฺหว สวฏโก โหตุ นาหมิจฺฉามิ สาฏกํ

สเจ ภายสิ ทุกฺขสฺส สเจ เต ทุกฺขมปฺปิยํ.

ผ้าสาฏกจงเป็นของท่านตามเดิมเถิด เราไม่ต้องการผ้าสาฏก

ถ้าท่านกลัวทุกข์ ถ้าทุกข์ไม่น่ารักสำหรับท่าน

มากาสิ ปาปกํ ธมฺมํ อาวิ วา ยทิ วา รโห

สเจ ปาปกํ กมฺมํ กริสฺสสิ กโรสิ วา.

ท่านก็อย่าได้ก่อกรรมชั่วทั้งในที่แจ้งและในที่ลับ

ถ้าท่านจะทำ หรือกำลังทำกรรมชั่ว

น เต ทุกฺขา ปมุตฺยตฺถิ อุเปจฺจาปิ ปลายโต

สเจ ภายสี ทุกฺขสฺส สเจ เต ทุกฺขมปฺปิยํ.

ท่านถึงจะเหาะหนีไป ก็ไม่พ้นจากทุกข์ไปได้เลย

ถ้าท่านกลัวทุกข์ ถ้าทุกข์ไม่น่ารักสำหรับท่าน

อุเปหิ สรณํ พุทฺธํ ธมฺมํ สํฆญฺจ ตาทินํ

สมาทิยาหิ สีลานิ ตนฺเต โมกฺขาย เหสฺสติ. (๑)

ท่านจงถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ผู้คงที่

ว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึกเถิด จงสมาทานศีล

ข้อนั้นแหละจะเป็นความหลุดพ้นแก่ท่าน

(พราหมณ์กล่าวตอบด้วยภาษิตเหล่านี้ว่า)

อุเปหิ สรณํ พุทฺธํ ธมฺมํ สํฆญฺจ ตาทินํ

สมาทิยามิ สีลานิ ตํ เม อตฺถาย เหหิติ.

ฉันขอถึงพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ ผู้คงที่

ว่าเป็นที่พึ่งที่ระลึก ขอสมาทานศีล ข้อนั้นจะเป็นประโยชน์แก่ฉัน

พฺรหฺมพนฺธุ ปุเร อาสึ อชฺชมฺหิ สจฺจพฺราหฺมโณ

เตวิชฺโช เวทสมฺปนฺโน โสตฺถิโย จมฺหิ นฺหาตโกติ.

ปุณฺณา เถรี. โสฬสกนิปาโต สมตฺโต.

เมื่อก่อน ฉันเป็นเผ่าพันธุ์แห่งพระพรหม

วันนี้ ฉันเป็นพราหมณ์จริง ฉันได้วิชชา ๓ มีความสวัสดี

จบเวท และเป็นผู้ล้างบาปได้แล้ว

โสฬสกนิบาต จบ