พระอภิธรรมปิฎก วิภังค์ · ธัมมหทยวิภังค์
อุปปาทกัมมอายุปมาณวาร เล่ม ๓๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑๐๔–๑๑๐๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๖ ในธัมมหทยวิภังค์มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก วิภังค์ ธัมมหทยวิภังค์ อุปปาทกัมมอายุปมาณวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๓๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๕ หน้า ๗๓๑–๗๓๙
๖. อุปปาทกกัมมอายุปปมาณวาร
(วาระว่าด้วยกรรมเป็นเหตุให้เกิดและประมาณอายุของสัตว์)
๑.อุปปาทกกรรม
(กรรมเป็นเหตุให้เกิด)
{๑๑๐๔} [๑๐๒๑] ที่ชื่อว่า เทพ ได้แก่ เทพ ๓ จำพวก คือ สมมติเทพ อุปปัตติเทพ วิสุทธิเทพ
พระราชา พระเทวี พระราชกุมาร เรียกว่าสมมติเทพ
เหล่าเทวดาชั้นบน นับแต่เหล่าเทวดาชั้นจาตุมหาราชขึ้นไป เรียกว่าอุปปัตติเทพ
พระอรหันต์ทั้งหลาย เรียกว่าวิสุทธิเทพ
{๑๑๐๕} คนทั้งหลายให้ทาน สมาทานศีล ทำอุโบสถกรรมแล้วเกิดที่ไหน
คนทั้งหลายให้ทาน สมาทานศีล ทำอุโบสถกรรมแล้ว บางพวกเข้าถึงความเป็นสหายกษัตริย์ผู้มหาศาล บางพวกเข้าถึงความเป็นสหายพราหมณ์ผู้มหาศาล บางพวกเข้าถึงความเป็นสหายคฤหบดีผู้มหาศาล บางพวกเข้าถึงความเป็นสหายเหล่าเทวดาชั้นจาตุมหาราช บางพวกเข้าถึงความเป็นสหายเหล่าเทวดาชั้นดาวดึงส์ บางพวกเข้าถึงความเป็นสหายเหล่าเทวดาชั้นยามา บางพวกเข้าถึงความเป็นสหายแห่งเหล่าเทวดาชั้นดุสิต บางพวกเข้าถึงความเป็นสหายเหล่าเทวดาชั้นนิมมานรดี บางพวกเข้าถึงความเป็นสหายเหล่าเทวดาชั้นปรนิมมิตวสวัตดี
- ๑คำว่า เข้าถึงความเป็นสหาย เป็นสำนวนบาลีที่หมายถึงไปบังเกิดอยู่ในระดับเดียวกัน หรือเกิดมีส่วนเสมอกัน เช่นในที่นี้ เข้าถึงความเป็นสหายกษัตริย์ผู้มหาศาล ก็หมายถึงการที่บุคคลให้ทานเป็นต้นแล้วตายไปบังเกิดเป็นกษัตริย์ผู้มีทรัพย์มหาศาลนั่นเอง (นัย อภิ.วิ.อ. ๕๖๕)
๒. อายุปปมาณะ
(ประมาณอายุของสัตว์)
{๑๑๐๖} [๑๐๒๒] อายุของเหล่ามนุษย์มีประมาณเท่าไร
คือ ประมาณ ๑๐๐ ปี ต่ำกว่าบ้าง เกินกว่าบ้างก็มี (๑)
[๑๐๒๓] อายุของเหล่าเทวดาชั้นจาตุมหาราชมีประมาณเท่าไร
คือ ๕๐ ปีของมนุษย์นับเป็นวันหนึ่งและคืนหนึ่งของเหล่าเทวดาชั้นจาตุมหาราช ๓๐ ราตรีโดยราตรีนั้นเป็น ๑ เดือน ๑๒ เดือนโดยเดือนนั้นเป็น ๑ ปี ๕๐๐ ปีทิพย์โดยปีนั้นเป็นกำหนดอายุของเหล่าเทวดาชั้นจาตุมหาราชนับอย่างปีมนุษย์มีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๙ ล้านปี (๒)
อายุของเหล่าเทวดาชั้นดาวดึงส์มีประมาณเท่าไร
คือ ๑๐๐ ปีของมนุษย์นับเป็นวันหนึ่งและคืนหนึ่งของเหล่าเทวดาชั้นดาวดึงส์ ๓๐ ราตรีโดยราตรีนั้นเป็น ๑ เดือน ๑๒ เดือนโดยเดือนนั้นเป็น ๑ ปี ๑,๐๐๐ ปีทิพย์โดยปีนั้นเป็นกำหนดอายุของเหล่าเทวดาชั้นดาวดึงส์นับอย่างปีมนุษย์มีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๓ โกฏิ ๖ ล้านปี (๓)
อายุของเหล่าเทวดาชั้นยามามีประมาณเท่าไร
คือ ๒๐๐ ปีของมนุษย์นับเป็นวันหนึ่งและคืนหนึ่งของเหล่าเทวดาชั้นยามา ๓๐ ราตรีโดยราตรีนั้นเป็น ๑ เดือน ๑๒ เดือนโดยเดือนนั้นเป็น ๑ ปี ๒,๐๐๐ ปีทิพย์โดยปีนั้นเป็นกำหนดอายุของเหล่าเทวดาชั้นยามา
นับอย่างปีมนุษย์มีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๑๔ โกฏิ ๔ ล้านปี (๔)
อายุของเหล่าเทวดาชั้นดุสิตมีประมาณเท่าไร
คือ ๔๐๐ ปีของมนุษย์นับเป็นวันหนึ่งและคืนหนึ่งของเหล่าเทวดาชั้นดุสิต ๓๐ ราตรีโดยราตรีนั้นเป็น ๑ เดือน ๑๒ เดือนโดยเดือนนั้นเป็น ๑ ปี ๔,๐๐๐ ปีทิพย์โดยปีนั้นเป็นกำหนดอายุของเหล่าเทวดาชั้นดุสิตนับอย่างปีมนุษย์มีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๕๗ โกฏิ ๖ ล้านปี (๕)
อายุของเหล่าเทวดาชั้นนิมมานรดีมีประมาณเท่าไร
คือ ๘๐๐ ปีของมนุษย์นับเป็นวันหนึ่งและคืนหนึ่งของเทวดาชั้นนิมมานรดี ๓๐ ราตรีโดยราตรีนั้นเป็น ๑ เดือน ๑๒ เดือนโดยเดือนนั้นเป็น ๑ ปี ๘,๐๐๐ ปีทิพย์โดยปีนั้นเป็นกำหนดอายุของเหล่าเทวดาชั้นนิมมานรดีนับอย่างปีมนุษย์มีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๒๓๐ โกฏิ ๔ ล้านปี (๖)
อายุของเหล่าเทวดาชั้นปรนิมมิตวสวัตดีมีประมาณเท่าไร
คือ ๑,๖๐๐ ปีของมุนษย์นับเป็นวันหนึ่งและคืนหนึ่งของเหล่าเทวดาชั้นปรนิมมิตวสวัตดี ๓๐ ราตรีโดยราตรีนั้นเป็น ๑ เดือน ๑๒ เดือนโดยเดือนนั้นเป็น ๑ ปี ๑๖,๐๐๐ ปีทิพย์โดยปีนั้นเป็นกำหนดอายุของเหล่าเทวดาชั้นปรนิมมิตวสวัสดีนับอย่างปีมนุษย์มีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๙๒๑ โกฏิ ๖ ล้านปี (๗)
พวกเทวดาเหล่ากามาวจรสวรรค์ ๖ ชั้น เพียบพร้อมไปด้วยกามคุณทั้งปวง อายุของพวกเทวดาเหล่ากามาวจรสวรรค์ ๖ ชั้น นับรวมกันทั้งหมดเป็นเท่าไร
เป็น ๑,๒๒๘ โกฏิ ๕ ล้านปี โดยนับอย่างปีมนุษย์
{๑๑๐๗} [๑๐๒๔] ผู้เจริญปฐมฌานได้อย่างสามัญไปเกิดที่ไหน
ผู้เจริญปฐมฌานได้อย่างสามัญไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นพรหมปาริสัชชาอายุของเทวดาเหล่านั้นมีประมาณเท่าไร
มีประมาณเท่าส่วนที่ ๓ แห่งกัป (๘)
ผู้เจริญปฐมฌานได้อย่างกลางไปเกิดที่ไหน
ผู้เจริญปฐมฌานได้อย่างกลางไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นพรหมปุโรหิตาอายุของเทวดาเหล่านั้นมีประมาณเท่าไร
มีประมาณกึ่งกัป (๙)
ผู้เจริญปฐมฌานได้อย่างประณีตไปเกิดที่ไหน
ผู้เจริญปฐมฌานได้อย่างประณีตไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นมหาพรหมอายุของเทวดาเหล่านั้นมีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๑ กัป (๑๐)
- ๑พรหมปาริสัชชา เหล่าพรหมที่เป็นบริษัทบริวารของท้าวมหาพรหม พรหมปุโรหิตา เหล่าพรหมที่ดำรงอยู่ในฐานะเป็นปุโรหิตที่ปรึกษาของพวกพรหม มหาพรหม พรหมผู้ยิ่งใหญ่ด้วยรัศมีกายและความมีอายุยืน ทั้งสามเรียกว่าพรหมประจำชั้นปฐมฌานภูมิ (อภิ.วิ.อ. ๕๖๖)
[๑๐๒๕] ผู้เจริญทุติยฌานได้อย่างสามัญไปเกิดที่ไหน
ผู้เจริญทุติยฌานได้อย่างสามัญไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นปริตตาภาอายุของเทวดาเหล่านั้นมีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๒ กัป (๑๑)
ผู้เจริญทุติยฌานได้อย่างกลางไปเกิดที่ไหน
ผู้เจริญทุติยฌานได้อย่างกลางไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นอัปปมาณาภาอายุของเทวดาเหล่านั้นมีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๔ กัป (๑๒)
ผู้เจริญทุติยฌาณได้อย่างประณีตไปเกิดที่ไหน
ผู้เจริญทุติยฌานได้อย่างประณีตไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นอาภัสราอายุของเทวดาเหล่านั้นมีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๘ กัป (๑๓)
[๑๐๒๖] ผู้เจริญตติยฌานได้อย่างสามัญไปเกิดที่ไหน
ผู้เจริญตติยฌานได้อย่างสามัญไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นปริตตสุภาอายุของเทวดาเหล่านั้นมีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๑๖ กัป (๑๔)
- ๑ปริตตาภา เหล่าพรหมที่มีรัศมีกายเพียงเล็กน้อย อัปปมาณา เหล่าพรหมที่มีรัศมีกายมากเหลือประมาณ อาภัสสรา เหล่าพรหมที่มีรัศมีสุกปลั่งซ่านไป ทั้งสามเรียกว่าพรหมประจำชั้นทุติยฌานภูมิ (อภิ.วิ.อ. ๕๖๖)
- ๒ปริตตสุภา เหล่าพรหมที่มีลำรัศมีงามเพียงเล็กน้อย อัปปมาณสุภา เหล่าพรหมที่มีลำรัศมีงามมากเหลือประมาณ สุภกิณหา เหล่าพรหมที่มีลำรัศมีงามกระจ่างจ้า ทั้งสามเรียกว่าพรหมประจำชั้นตติยฌานภูมิ (อภิ.วิ.อ. ๕๖๖-๕๗๗)
ผู้เจริญตติยฌานได้อย่างกลางไปเกิดที่ไหน
ผู้เจริญตติยฌานได้อย่างกลางไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นอัปปมาณสุภา
อายุของเทวดาเหล่านั้นมีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๓๒ กัป (๑๕)
ผู้เจริญตติยฌานได้อย่างประณีตไปเกิดที่ไหน
ผู้เจริญตติยฌานได้อย่างประณีตไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นสุภกิณหะ
อายุของเทวดาเหล่านั้นมีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๖๔ กัป (๑๖)
[๑๐๒๗] ผู้เจริญจตุตถฌานบางพวกไปเกิดเป็นสหายเทวดาเหล่าอสัญญสัตว์ บางพวกไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นเวหัปผลา บางพวกไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นอวิหา บางพวกไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นอตัปปา
- ๑เทวดาเหล่าอสัญญสัตว์ หมายถึงเหล่าเทวดาชั้นพรหมที่ปราศจากสัญญา คือไม่มีนามขันธ์ ๔ มีแต่รูปขันธ์อย่างเดียว จัดอยู่ในพรหมโลกชั้นจตุตถฌานภูมิ สมณะหรือพราหมณ์บางพวกที่บวชในลัทธิภายนอกพระพุทธศาสนา เมื่อคิดเห็นโทษที่เกิดจากจิต ก็จะเกิดสัญญาวิราคะ (ความเบื่อหน่ายในสัญญา) โดยคิดว่า ‘ภาวะที่ไม่มีจิตเป็นโสภณภาพและจัดเป็นภาวะนิพพานในปัจจุบัน’ แล้วเจริญสมาบัติที่น้อมไปในภาวะที่ปราศจากจิตนั้น จึงบังเกิดในเหล่าเทวดาอสัญญสัตว์นั้น ในขณะที่ผุดเกิด จะปรากฏแต่เพียงรูปขันธ์ และผุดเกิดในอิริยาบถใด ก็จะคงอยู่ในอิริยาบถนั้น กล่าวคือ ถ้ายืน นั่ง หรือนอนผุดเกิด ก็จะยืน นั่ง หรือนอนอยู่อย่างนั้น เป็นเหมือนรูปจิตรกรรมดำรงอยู่ ๕๐๐ กัปซึ่งเป็นประมาณอายุ เมื่อสิ้นอายุ รูปกายนั้นก็อันตรธานไป กามาวจรสัญญาก็จะเกิดขึ้นทันที และเป็นอันจุติจากภพอสัญญสัตว์นั้น เวหัปผลา เหล่าพรหมที่มีผลไพบูลย์ จัดเป็นพรหมโลกชั้นจตุตถฌานภูมิ (อภิ.วิ.อ. ๕๖๗-๕๖๘)
- ๒อวิหา เหล่าพรหมผู้ไม่เสื่อมจากสมบัติของตน หรือผู้ไม่ละไปเร็ว อตัปปา เหล่าพรหมผู้ไม่ทำความเดือดร้อนแก่ผู้อื่น หรือผู้ไม่เดือดร้อนกับใคร ๆ สุทัสสา เหล่าพรหมผู้งดงามน่าทัศนา สุทัสสี เหล่าพรหมผู้มองเห็นชัดเจนดี หรือผู้มีทัศนาเด่นชัด อกนิฏฐา เหล่าพรหมผู้ไม่มีความด้อยหรือเล็กน้อยกว่าใคร คือ ผู้สูงสุดทั้งด้วยคุณธรรมและภพสมบัติทั้งปวง (อภิ.วิ.อ. ๕๖๘) ทั้งห้านี้จัดเป็นพรหมโลกชั้นพิเศษ เรียกว่าชั้น สุทธาวาสภูมิ คือ สถานที่อยู่หรือที่เกิดของท่านผู้บริสุทธิ์คือพระอนาคามี ซึ่งเป็นผู้ไม่กลับมาเกิดอีก แต่จะปรินิพพานในพรหมชั้นนี้
บางพวกไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นสุทัสสา บางพวกไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นสุทัสสี บางพวกไปเกิดเป็นสหายเทวดาชั้นอกนิฏฐา บางพวกไปเกิดเป็นสหายเทวดาผู้เข้าถึงอากาสานัญจายตนภพ บางพวกไปเกิดเป็นสหายเทวดาผู้เข้าถึงวิญญาณัญจายตนภพ บางพวกไปเกิดเป็นสหายเทวดาผู้เข้าถึงอากิญจัญญายตนภพ บางพวกไปเกิดเป็นสหายเทวดาผู้เข้าถึงเนวสัญญานาสัญญายตนภพ เพราะอารมณ์ต่างกัน เพราะมนสิการต่างกัน เพราะฉันทะต่างกัน เพราะปณิธาน (การตั้งความปรารถนา) ต่างกัน เพราะอธิโมกข์ต่างกัน เพราะอภินิหารต่างกัน เพราะปัญญาต่างกันอายุของเหล่าเทวดาอสัญญสัตว์และเหล่าเทวดาชั้นเวหัปผลามีประมาณเท่าไรมีประมาณ ๕๐๐ กัป (๑๗-๑๘)
อายุของเหล่าเทวดาชั้นอวิหามีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๑,๐๐๐ กัป (๑๙)
อายุของเหล่าเทวดาชั้นอตัปปามีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๒,๐๐๐ กัป (๒๐)
อายุของเหล่าเทวดาชั้นสุทัสสามีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๔,๐๐๐ กัป (๒๑)
อายุของเหล่าเทวดาชั้นสุทัสสีมีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๘,๐๐๐ กัป (๒๒)
- ๑อากาสานัญจายนภพ เหล่าอรูปพรหมที่เข้าถึงภาวะที่มีอากาศคือช่องว่างอันหาที่สุดมิได้เป็นอารมณ์ วิญญาณัญจายตนภพ เหล่าอรูปพรหมที่เข้าถึงภาวะที่มีวิญญาณคือสภาพจิตอันหาที่สุดมิได้เป็นอารมณ์ อากิญจัญญายตนภพ เหล่าอรูปพรหมที่เข้าถึงภาวะที่ไม่มีอะไร ๆ หรือมีแต่ความว่างเป็นอารมณ์ เนวสัญญานาสัญญายตนภพ เหล่าอรูปพรหมที่เข้าถึงภาวะมีสัญญาก็ไม่ใช่ ไม่มีสัญญาก็ไม่ใช่ (ขุ.ปฏิ.อ. ๑/๙๗-๙๘) ทั้งสี่นี้จัดเป็นพรหมชั้นอรูปภูมิ
อายุของเหล่าเทวดาชั้นอกนิฏฐะมีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๑๖,๐๐๐ กัป (๒๓)
[๑๐๒๘] อายุของเหล่าเทวดาผู้เข้าถึงอากาสานัญจายตนภพมีประมาณเท่าไรมีประมาณ ๒๐,๐๐๐ กัป (๒๔)
อายุของเหล่าเทวดาผู้เข้าถึงวิญญานัญจายตนภพมีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๔๐,๐๐๐ กัป (๒๕)
อายุของเหล่าเทวดาผู้เข้าถึงอากิญจัญญายตนภพ มีประมาณเท่าไร
มีประมาณ ๖๐,๐๐๐ กัป (๒๖)
อายุของเหล่าเทวดาผู้เข้าถึงเนวสัญญานาสัญญายตนภพมีประมาณเท่าไรมีประมาณ ๘๔,๐๐๐ กัป (๒๗)
[๑๐๒๙] เหล่าสัตว์ที่มีอำนาจแห่งบุญส่งเสริม ไปแล้วสู่
กามภพและรูปภพ หรือแม้ไปสู่ภวัคคพรหม
ก็ย่อมกลับไปสู่ทุคติอีกได้
เหล่าสัตว์มีอายุยืนถึงเพียงนั้น ก็ยังจุติเพราะสิ้นอายุ
ภพไหน ๆ ชื่อว่าเที่ยงไม่มี
สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณอันใหญ่ได้ตรัสไว้อย่างนี้
เพราะฉะนั้นแล เหล่านักปราชญ์ผู้มีปัญญา
เฉลียวฉลาดรอบคอบคำนึงถึงความจริงข้อนี้จึง
เจริญมรรคอันอุดมเพื่อพ้นจากชรามรณะ
ครั้นเจริญมรรคอันบริสุทธิ์สะอาด ซึ่งมีปกติ
ยังสัตว์ให้หยั่งถึงพระนิพพานแล้ว ย่อมเป็นผู้
ไม่มีอาสวะปรินิพานไปเพราะกำหนดรู้อาสวะ
ทั้งปวง ฉะนี้แล
๗. อภิญเญยยาทิวาร
(วาระว่าด้วยสภาวธรรมที่พึงรู้ยิ่งเป็นต้น)
{๑๑๐๘} [๑๐๓๐] บรรดาขันธ์ ๕ ขันธ์ไหนพึงรู้ยิ่ง ขันธ์ไหนพึงกำหนดรู้ ขันธ์ไหนพึงละ ขันธ์ไหนพึงเจริญ ขันธ์ไหนพึงทำให้แจ้ง ขันธ์ไหนไม่พึงละ ขันธ์ไหนไม่พึงเจริญ ขันธ์ไหนไม่พึงทำให้แจ้ง ... บรรดาจิต ๗ จิตไหนพึงรู้ยิ่ง จิตไหนพึงกำหนดรู้ จิตไหนพึงละ จิตไหนพึงเจริญ จิตไหนพึงทำให้แจ้ง จิตไหนไม่พึงละ จิตไหนไม่พึงเจริญ จิตไหนไม่พึงทำให้แจ้ง[๑๐๓๑] รูปขันธ์พึงรู้ยิ่ง พึงกำหนดรู้ แต่ไม่พึงละ ไม่พึงเจริญ ไม่พึงทำให้แจ้ง
ขันธ์ ๔ พึงรู้ยิ่ง พึงกำหนดรู้ ที่พึงละก็มี ที่พึงเจริญก็มี ที่พึงทำให้แจ้งก็มี ที่ไม่พึงละ ไม่พึงเจริญ ไม่พึงทำให้แจ้งก็มี (๑)
อายตนะ ๑๐ พึงรู้ยิ่ง พึงกำหนดรู้ แต่ไม่พึงละ ไม่พึงเจริญ ไม่พึงทำให้แจ้ง อายตนะ ๒ พึงรู้ยิ่ง พึงกำหนดรู้ ที่พึงละก็มี ที่พึงเจริญก็มี ที่พึงทำให้แจ้งก็มี ที่ไม่พึงละ ไม่พึงเจริญ ไม่พึงทำให้แจ้งก็มี (๒)ธาตุ ๑๖ พึงรู้ยิ่ง พึงกำหนดรู้ แต่ไม่พึงละ ไม่พึงเจริญ ไม่พึงทำให้แจ้ง ธาตุ ๒ พึงรู้ยิ่ง พึงกำหนดรู้ ที่พึงละก็มี ที่พึงเจริญก็มี ที่พึงทำให้แจ้งก็มี ที่ไม่พึงละ ไม่พึงเจริญ ไม่พึงทำให้แจ้งก็มี (๓)
จบ อุปปาทกัมมอายุปมาณวาร