arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ เล่ม ๔๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๙ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

เหตุเหตุสมฺปยุตฺตทุกํ

เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)

บาลี (สยามรัฐ)

เหตุญฺเจวเหตุสมฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุเจวเหตุ- *สมฺปยุตฺโตจ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อโลภํ ปฏิจฺจ อโทโส อโมโห ฯ จกฺกํ พนฺธิตพฺพํ ฯ โลภํ ปฏิจฺจ โมโห ฯ จกฺกํ พนฺธิตพฺพํ ฯ ปฏิสนฺธิกฺขเณ ... ฯ ยถา เหตุเจวสเหตุกทุกํ เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ นินฺนานากรณํ ฯ

เหตุเหตุสมฺปยุตฺตทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ

ฉบับหลวง

ธรรมที่เป็นเหตุและเหตุสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทั้งเหตุและเหตุสัมป-ยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

คือ อโทสะ อโมหะ อาศัยอโลภะ

พึงผูกจักรนัย

โมหะ อาศัยโลภะ

พึงผูกจักรนัย

ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ

พึงให้พิสดารเหมือนกับ เหตุสเหตุกทุกะ ไม่มีแตกต่างกัน

เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ จบ

จบ เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ