พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ เล่ม ๔๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๙ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
เหตุเหตุสมฺปยุตฺตทุกํ
เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)
เหตุญฺเจวเหตุสมฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุเจวเหตุ- *สมฺปยุตฺโตจ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา: อโลภํ ปฏิจฺจ อโทโส อโมโห ฯ จกฺกํ พนฺธิตพฺพํ ฯ โลภํ ปฏิจฺจ โมโห ฯ จกฺกํ พนฺธิตพฺพํ ฯ ปฏิสนฺธิกฺขเณ ... ฯ ยถา เหตุเจวสเหตุกทุกํ เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ นินฺนานากรณํ ฯ
เหตุเหตุสมฺปยุตฺตทุกํ นิฏฺฐิตํ ฯ
ธรรมที่เป็นเหตุและเหตุสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นทั้งเหตุและเหตุสัมป-ยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
คือ อโทสะ อโมหะ อาศัยอโลภะ
พึงผูกจักรนัย
โมหะ อาศัยโลภะ
พึงผูกจักรนัย
ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ
พึงให้พิสดารเหมือนกับ เหตุสเหตุกทุกะ ไม่มีแตกต่างกัน
เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ จบ
จบ เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ