พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ เล่ม ๔๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๙ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๕. เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ ๑. ปฏิจจวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๔๒ หน้า ๖๕–๖๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๔๒ หน้า ๘๖–๘๖
เหตุญฺเจว เหตุสมฺปยุตฺตญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุ เจว เหตุสมฺปยุตฺโต จ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา. อโลภํ ปฏิจฺจ อโทโส อโมโห. (จกฺกํ พนฺธิตพฺพํ.) โลภํ ปฏิจฺจ โมโห. (จกฺกํ พนฺธิตพฺพํ.) ปฏิสนฺธิกฺขเณ ฯเปฯ (ยถา เหตุสเหตุกทุกํ, เอวํ วิตฺถาเรตพฺพํ, นินฺนานากรณํ.) เหตุเหตุสมฺปยุตฺตทุกํ นิฏฺฐิตํ. _____ ๖. นเหตุสเหตุกทุก ๑. ปฏิจฺจวาร ๑. ปจฺจยานุโลม ๑. วิภงฺควาร
สภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่สัมปยุตด้วยเหตุอาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุและที่สัมปยุตด้วยเหตุเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ได้แก่ อโทสะ อโมหะอาศัยอโลภะ เกิดขึ้น (พึงผูกเป็นจักกนัย) โมหะอาศัยโลภะเกิดขึ้น (พึงผูกเป็นจักกนัย) ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ (พึงขยายให้พิสดารเหมือนเหตุสเหตุกทุกะ ไม่มีข้อแตกต่างกัน)
เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ จบ
จบ เหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ