พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน
กุสลัตติกอาสวทุกนกุสลัตติกนอาสวทุกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗๘–๓๘๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๙ ในอนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียติกทุกปัฏฐาน กุสลัตติกอาสวทุกนกุสลัตติกนอาสวทุกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๓๑๑–๓๑๔
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่ใช่จิตบางอย่างรู้ได้ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งจิตบางอย่างรู้ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)ในเหตุปัจจัย มี ๑๙ วาร
[๒๓] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่จิตบางอย่างรู้ไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งจิตบางอย่างรู้ไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่จิตบางอย่างรู้ไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งจิตบางอย่างรู้ไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อัพยากฤต ซึ่งไม่ใช่จิตบางอย่างรู้ไม่ได้ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งจิตบางอย่างรู้ไม่ได้ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)(ในสภาวธรรมที่จิตบางอย่างรู้ไม่ได้ พึงจัดไว้เป็น ๑๙ วารโดยอุบายนี้)
๑. กุสลติกะ ๑๔. อาสวโคจฉกะ
{๓๗๘} [๒๕] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นอาสวะ ...
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะ ...
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่เป็นอาสวะ ...
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่เป็นอาสวะ ...
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๓ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๕ ”
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะ และที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๓ ”
{๓๗๙} [๒๕] ... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะ ... (เหมือนกับโลกิยทุกะ)
{๓๘๐} [๒๖] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่สัมปยุตด้วยอาสวะ และที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะ และที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่สัมปยุตด้วยอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่วิปปยุตจากอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่วิปปยุตจากอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่วิปปยุตจากอาสวะและที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่วิปปยุตจากอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๓๘๑} [๒๗] สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็น
อารมณ์ของอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นอาสวะ และที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่ไม่เป็นอัพยากฤตซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งมิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นอารมณ์ของอาสวะและที่ไม่เป็นอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่ใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่ไม่ใช่ไม่เป็นอาสวะ ... สภาวธรรมทั้งหลายที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ ทั้งที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะและที่ไม่เป็นอัพยากฤต ที่ไม่ใช่ไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๓๘๒} [๒๘] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นอาสวะ และที่สัมปยุตด้วยอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่เป็นอาสวะ และที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอาสวะที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะ และที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่เป็นอาสวะ ที่ไม่วิปปยุตจากอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่วิปปยุตจากอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งสัมปยุตด้วยอาสวะ และที่ไม่เป็นอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่วิปปยุตจากอาสวะ และที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ ... สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไมวปปยุตจากอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ และไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่วิปปยุตจากอาสวะและที่มิใช่ไม่เป็นอาสวะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
{๓๘๓} [๒๙] ... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งวิปปยุตจากอาสวะและที่เป็นอารมณ์ของอาสวะ ... (เหมือนกับโลกิยทุกะ)
๑. กุสลติกะ ๒๐. ฉโคจฉกทุกะ
{๓๘๔} [๓๐] ... อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นสัญโญชน์ ... ซึ่งเป็นคันถะ ...ซึ่งเป็นโอฆะ ... ซึ่งเป็นโยคะ ... ซึ่งเป็นนิวรณ์ ... ซึ่งเป็นปรามาสะ (ย่อ)
๑. กุสลติกะ ๕๕. สารัมมณทุกะ
{๓๘๕} [๓๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศลซึ่งไม่ใช่มีอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งมีอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่มีอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งมีอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่ใช่มีอารมณ์ และที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่มีอารมณ์อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งมีอารมณ์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่ใช่มีอารมณ์ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งมีอารมณ์ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
จบ กุสลัตติกอาสวทุกนกุสลัตติกนอาสวทุกะ