พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปัจจนียติกปัฏฐาน
นเวทนาตติกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔–๒๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๓ ในปัจจนียติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ ปัจจนียติกปัฏฐาน นเวทนาตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๙–๑๔
ในอุปนิสสยปัจจัย มี ๓๖ วาร
ในปุเรชาตปัจจัย ” ๑๘ ”
ในปัจฉาชาตปัจจัย ” ๑๘ ”
ในอาเสวนปัจจัย ” ๒๔ ”
ในกัมมปัจจัย ” ๒๙ ”
ในวิปากปัจจัย ” ๙ ”
ในอาหารปัจจัย ” ๒๙ ”
ในสัมปยุตตปัจจัย ” ๒๔ ”
ในวิปปยุตตปัจจัย ” ๒๗ ”
ในอวิคตปัจจัย ” ๓๔ ”
(อนุโลมะก็ดี ปัจจนียะก็ดี อนุโลมปัจจนียะก็ดี ปัจจนียานุโลมะก็ดี แห่งปัญหาวารในกุสลติกะ นับไว้แล้วอย่างไร ก็พึงนับอย่างนั้น)
๒. เวทนาติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๑๔} [๑๑] สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาและที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาและที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขม
สุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาและที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขม- สุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาและที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาและที่ ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๗)สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วย ทุกขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาร
สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนาเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาร (ย่อ)
๓. วิปากติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๑๕} [๑๒] สภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากเกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุแห่งวิบากอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุแห่งวิบากเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นธรรมเป็นเหตุแห่งวิบากอาศัย สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นธรรมเป็นเหตุแห่งวิบากเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
๔. อุปาทินนติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๑๖} [๑๓] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของ
อุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่มิใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง และที่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่เป็นอารมณ์ของอุปาทานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ....
สภาวธรรมที่มิใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครอง และที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิไม่ยึดครองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของอุปาทานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
๕. สังกิลิฏฐติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๑๗} [๑๔] สภาวธรรมที่กิเลสไม่ทำให้เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสอาศัยสภาวธรรมที่กิเลสไม่ทำให้เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสอาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองแต่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย...
สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสอาศัยสภาวธรรมที่มิใช่ไม่เศร้าหมองและที่ไม่เป็นอารมณ์ของสังกิเลสเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
๖. วิตกกติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๑๘} [๑๕] สภาวธรรมที่ไม่ใช่มีวิตกมีวิจาร อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีวิตกมีวิจารเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่มิใช่ไม่มีวิตกแต่มีเพียงวิจารอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ไม่มีวิตกมีแต่เพียงวิจารเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
สภาวธรรมที่ไม่ใช่ไม่มีวิตกไม่มีวิจารอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ไม่มีวิตกไม่มีวิจารเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
๗. ปีติติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๑๙} [๑๖] สภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยปีติอาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยปีติเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย ...
... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยสุขเวทนา ... อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สหรคตด้วยอุเบกขาเวทนา (ย่อ)
๘. ทัสสนติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๐} [๑๗] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคก็ไม่ใช่และที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ (ย่อ)
๙. ทัสสนเหตุติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๑} [๑๘] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคก็ไม่ใช่และที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ (ย่อ)
๑๐. อาจยคามิติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๒} [๑๙] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้จุติและปฏิสนธิ ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นเหตุให้ถึงจุติและปฏิสนธิก็ไม่ใช่และที่ไม่เป็นเหตุให้ถึงพระนิพพาน (ย่อ)
๑๑. เสกขติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๓} [๒๐] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นของเสกขบุคคล ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นของอเสกขบุคคล ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่เป็นของเสกขบุคคลก็ไม่ใช่และที่ไม่ใช่เป็นของอเสกขบุคคล (ย่อ)
๑๒. ปริตตติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๔} [๒๑] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นปริตตะ ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นมหัคคตะ ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัปปมาณะ (ย่อ)
๑๓. ปริตตารัมมณติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๕} [๒๒] อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่มีปริตตะเป็นอารมณ์ ...
อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่มีมหัคคตะเป็นอารมณ์ ...
อาศัยสภาวธรรมที่มิใช่มีอัปปมาณะเป็นอารมณ์ (ย่อ)
๑๔. หีนติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๖} [๒๓] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างตํ่า ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างปานกลาง ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นธรรมอย่างประณีต (ย่อ)
๑๕. มิจฉัตตติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๗} [๒๔] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มิจฉัตตนิยตะ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่สัมมัตตนิยตะ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อนิยตะ (ย่อ)
๑๖. มัคคารัมมณติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๘} [๒๕] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอารมณ์...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นเหตุ ...
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่มีมรรคเป็นอธิบดี (ย่อ)
๑๗. อุปปันนติกะ ๑. ปฏิจจวาร
{๒๙} [๒๖] สภาวธรรมที่ไม่ใช่ยังไม่เกิดขึ้น อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ยังไม่เกิดขึ้น เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่จักเกิดขึ้นอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ยังไม่เกิดขึ้นเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ยังไม่เกิดขึ้นและที่ไม่ใช่จักเกิดขึ้นอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ยังไม่เกิดขึ้น เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)สภาวธรรมที่ไม่ใช่จักเกิดขึ้นอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่จักเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
สภาวธรรมที่ไม่ใช่ยังไม่เกิดขึ้น อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่จักเกิดขึ้นเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่ยังไม่เกิดขึ้นและที่ไม่ใช่จักเกิดขึ้นอาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่จักเกิดขึ้น เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)
จบ นเวทนาตติกะ